อตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺญา รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ “ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี”

อตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺญา รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ

อตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺญา รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ. "ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี" (ขุ.ธ. 25/36)
อ่านต่ออตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺญา รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ
โย รกฺขติ อตฺตานํ รกฺขิโต ตสฺส พาหิโร “ผู้ใดรักษาตนได้แล้ว ภายนอกของผู้นั้นก็เป็นอันรักษาด้วย”

โย รกฺขติ อตฺตานํ รกฺขิโต ตสฺส พาหิโร

โย รกฺขติ อตฺตานํ รกฺขิโต ตสฺส พาหิโร. "ผู้ใดรักษาตนได้แล้ว ภายนอกของผู้นั้นก็เป็นอันรักษาด้วย" (องฺ.ฉกฺก. 22/417)
อ่านต่อโย รกฺขติ อตฺตานํ รกฺขิโต ตสฺส พาหิโร
อตฺตตฺถปญฺญา อสุจี มนุสฺสา “มนุษย์ผู้เห็นแก่ประโยชน์ตน เป็นคนไม่สะอาด”
อตฺตนา อกตํ ปาปํ อตฺตนา ว วิสุชฺฌติ “ตนไม่ทำบาปเอง ย่อมหมดจดเอง”
อตฺตนา ว กตํ ปาปํ อตฺตนา สงฺกิลิสฺสติ “ตนทำบาปเอง ย่อมเศร้าหมองเอง”
อตฺตา สุทนฺโต ปุริสสฺส โชติ “ตนที่ฝึกดีแล้ว ย่อมเป็นแสงสว่างของบุรุษ”
สัมปชัญญะ 4 ประการ

สัมปชัญญะ 4 ประการ

สัมปชัญญะ มีลักษณะ 4 อย่าง คือ 1. สาตถกสัมปชัญญะ รู้ชัดว่ามีประโยชน์หรือไม่มีประโยชน์ 2. สัปปายสัมปชัญญะ รู้ชัดว่าเหมาะสมหรือไม่เหมาะสม 3. โคจรสัมปชัญญะ รู้ชัดในขอบเขตของสิ่งที่ทำ 4. อสัมโมหสัมปชัญญะ รู้ชัดตามเป็นจริงไม่หลงงมงาย
อ่านต่อสัมปชัญญะ 4 ประการ