น อุชุภูตา วิตถํ ภณนฺติ “คนตรง ไม่พูดคลาดความจริง”

น อุชุภูตา วิตถํ ภณนฺติ.

[คำอ่าน : นะ, อุ-ชุ-พู-ตา, วิ-ตะ-ถัง, พะ-นัน-ติ]

“คนตรง ไม่พูดคลาดความจริง”

(ขุ.ชา.จตุกฺก. 27/128)

คนตรง คือ ผู้ที่มีลักษณะของความซื่อตรง เป็นผู้ที่ปากกับใจตรงกัน ไม่พูดสิ่งใดแล้วทำอีกอย่างหนึ่ง ไม่เสแสร้งแกล้งทำให้คนเข้าใจผิด และไม่ใช่คนที่พูดเอาใจเพื่อหวังผลหรือหลอกลวงใคร เขามีความซื่อสัตย์มั่นคง ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น ไม่ว่าจะอยู่ต่อหน้าใคร หรือลับหลังใคร ก็ยังคงรักษาความจริงใจและความตรงไปตรงมาไว้อย่างไม่เปลี่ยนแปลง

บุคคลประเภทนี้จะไม่พูดคำเท็จ และไม่ใช้คำพูดเพื่อหลอกลวงผู้ใด สิ่งใดที่คิดในใจก็จะพูดตามที่คิด และเมื่อพูดสิ่งใดก็จะลงมือกระทำตามนั้นอย่างแน่วแน่ ไม่พูดลอย ๆ และไม่เหลาะแหละเลื่อนลอยให้เสียความน่าเชื่อถือ ความตรงไปตรงมานี้เองที่เป็นลักษณะเด่นที่ทำให้เขาเป็นบุคคลที่ได้รับความเคารพและไว้วางใจจากผู้คนรอบข้าง

คนตรงมักเป็นผู้ที่มีจิตใจแน่วแน่ ไม่โลเล และกล้ารับผิดชอบในคำพูดและการกระทำของตนเอง เขาไม่เลือกพูดเอาแต่ได้ ไม่ใช้เล่ห์เหลี่ยม และไม่สร้างภาพเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน เพราะเหตุนี้เอง เขาจึงเป็นคนที่ได้รับความไว้วางใจจากทั้งคนใกล้ชิดและผู้ร่วมงาน ว่าเป็นผู้ที่พูดจริง ทำจริง และไว้ใจได้

เมื่อคบกับคนตรง จึงรู้สึกสบายใจ เพราะไม่ต้องคอยระแวดระวังว่าคำพูดของเขาจะมีเลศนัย หรือจะถูกหักหลังในภายหลัง ความจริงใจและความชัดเจนในคำพูดและการกระทำของเขา ทำให้ผู้คนที่อยู่ใกล้รู้สึกอบอุ่นใจ และพร้อมจะเปิดใจคบหาด้วยความจริงใจ

ด้วยคุณสมบัติเช่นนี้ คนตรงจึงเป็นผู้ที่ควรคบหา และควรเอาเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต เพราะนอกจากจะทำให้ตนเองดำรงอยู่อย่างมีศักดิ์ศรีและได้รับความเคารพแล้ว ยังทำให้สังคมรอบข้างเกิดความไว้วางใจและสงบสุขอีกด้วย ความตรงไปตรงมา จึงเป็นคุณธรรมที่ควรปลูกฝังและรักษาไว้ให้มั่นคง.