ใจสั่งมา

ตนแล เป็นที่พึ่งแห่งตน คนอื่น ใครเล่าจะเป็นที่พึ่งได้

อตฺตา หิ อตฺตโน …

บัณฑิตพึงตั้งตนไว้ในคุณธรรมอันสมควรก่อน สอนผู้อื่นภายหลังจึงไม่มัวหมอง

อตฺตานเมว ปฐมํ ป…

ถ้าสอนผู้อื่นฉันใด พึงทำตนฉันนั้น ผู้ฝึกตนดีแล้ว ควรฝึกผู้อื่น ได้ยินว่า ตนแลฝึกได้ยาก

อตฺตานญฺเจ ตถา ก…

บุคคลไม่ควรพร่าประโยชน์ของตน เพราะประโยชน์ของผู้อื่นแม้มาก

อตฺตทตฺถํ ปรตฺเถ…

มาสฺสุ พาเลน สงฺคจฺฉิ อมิตฺเตเนว สพฺพทา “อย่าสมาคมกับคนพาลซึ่งเป็นดังศัตรูทุกเมื่อ”

มาสฺสุ พาเลน สงฺ…

น สนฺถวํ กาปุริเสน กยิรา “ไม่ควรทำความสนิทสนมกับคนชั่ว”

น สนฺถวํ กาปุริเ…

อเปตจิตฺเตน น สมฺภเชยฺย “ไม่ควรคบกับคนสิ้นคิด”

อเปตจิตฺเตน น สม…

อติสนฺเตปิ นาสฺมเส “ไม่ควรไว้ใจคนที่แกล้งทำสงบเสงี่ยม”

อติสนฺเตปิ นาสฺม…

นาสฺมเส อตฺตตฺถปญฺญมฺหิ “ไม่ควรไว้วางใจคนเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว”

นาสฺมเส อตฺตตฺถป…

นาสฺมเส อลิกวาทิเน “ไม่ควรไว้ใจคนพูดพล่อย ๆ”

นาสฺมเส อลิกวาทิ…

นาสฺมเส กตปาปมฺหิ “ไม่ควรไว้ใจคนทำบาป”

นาสฺมเส กตปาปมฺห…

อนตฺถา เยว วฑฺฒนฺติ พาลํ ปจฺจูปเสวโต “เมื่อคบหาคนพาล ย่อมมีแต่ความฉิบหาย”

อนตฺถา เยว วฑฺฒน…