สหายเป็นมิตรของคนผู้มีความต้องการเกิดขึ้นบ่อย ๆ บุญทั้งหลายที่ตนทำเอง บุญนั้นจะเป็นมิตรในสัมปรายภพ
สหาโย อตฺถชาตสฺส โหติ มิตฺตํ ปุนปฺปุนํ สยํ กตานิ ปุญฺญานิ ตํ มิตฺตํ สมฺปรายิกํ.
พุทธศาสนสุภาษิตหมวดบุญ หลักธรรมคำสอนที่กล่าวถึงอานิสงส์ของการทำบุญ ตั้งแต่บุญขั้นพื้นฐานจนถึงบุญขั้นสูงสุด เพื่อให้พุทธศาสนิกชนมีความยินดีในการทำบุญละเว้นจากบาป
สหาโย อตฺถชาตสฺส โหติ มิตฺตํ ปุนปฺปุนํ สยํ กตานิ ปุญฺญานิ ตํ มิตฺตํ สมฺปรายิกํ.
มาวมญฺเญถ ปุญฺญสฺส น มตฺตํ อาคมิสฺสติ อุทพินฺทุนิปาเตน อุทกุมฺโภปิ ปูรติ อาปูรติ ธีโร ปุญฺญสฺส โถกํ โถกํปิ อาจินํ.
ปุญฺญญฺเจ ปุริโส กยิรา กยิราเถนํ ปุนปฺปุนํ ตมฺหิ ฉนฺทํ กยิราถ สุโข ปุญฺญสฺส อุจฺจโย.
อิธ โมทติ เปจฺจ โมทติ กตปุญฺโญ อุภยตฺถ โมทติ โส โมทติ โส ปโมทติ ทิสฺวา กมฺมวิสุทฺธิมตฺตโน.
อิธ นนฺทติ เปจฺจ นนฺทติ กตปุญฺโญ อุภยตฺถ นนฺทติ ปุญฺญํ เม กตนฺติ นนฺทติ ภิยฺโย นนฺทติ สุคตึ คโต.
ปุญฺญานิ กยิราถ สุขาวหานิ.
“ควรทำบุญซึ่งนำสุขมาให้”
(สํ.ส. 15/3, องฺ.ติก. 20/198)
ปุญฺญานิ ปรโลกสฺมึ ปติฏฺฐา โหนฺติ ปาณินํ.
“บุญเป็นที่พึ่งของสัตว์ในโลกหน้า”
(สํ.ส. 15/26, องฺ.ปญฺจก. 22/44, ขุ.ชา.ทสก. 27/294)
สุโข ปุญฺญสฺส อุจฺจโย.
“ความสั่งสมขึ้นซึ่งบุญ นำสุขมาให้”
(ขุ.ธ. 25/30)
ปุญฺญํ สุขํ ชีวิตสงฺขยมฺหิ.
“บุญ นำความสุขมาให้ ในเวลาสิ้นชีวิต”
(ขุ.ธ. 25/59)
อธิบายความหมายของสุภาษิต ปุญฺญํ โจเรหิ ทูหรํ “บุญ อันโจรนำไปไม่ได้” ทำไมบุญคือทรัพย์ภายในที่สำคัญกว่าเงินทอง