Tagged: ปมาทวรรค หมวดความประมาท

โย จ ปุพฺเพ ปมชฺชิตฺวา ปจฺฉา โส นปฺปมชฺชติ โสมํ โลกํ ปภาเสติ อพฺภา มุตฺโต ว จนฺทิมา.

ยญฺหิ กิจฺจํ ตทปวิทฺธํ อกิจฺจํ ปน กยีรติ อุนฺนฬานํ ปมตฺตานํ เตสํ วฑฺฒนฺติ อาสวา.

พหุมฺปิ เจ สหิตํ ภาสมาโน น ตกฺกโร โหติ นโร ปมตฺโต โคโปว คาโว คณยํ ปเรสํ น ภาควา สามญฺญสฺส โหติ.

ปมาเทน น สํวเส.
“ไม่ควรสมคบด้วยความประมาท”
(ขุ.ธ. 25/37, ขุ.สุ. 25/518, ขุ.มหา. 29/515)

มา ปมาทมนุยุญฺเชถ.
“อย่ามัวประกอบความประมาทเลย”
(ขุ.ธ. 25/18, ม.ม. 13/488, สํ.ส. 15/36)

เย ปมตฺตา ยถา มตา.
“ผู้ประมาท เหมือนคนที่ตายแล้ว”
(ขุ.ธ. 25/18, ขุ.ชา.ตึส. 27/524)

เต ทีฆรตฺตํ โสจนฺติ เย ปมชฺชนฺติ มาณวา.
“คนประมาท ย่อมเศร้าโศกสิ้นกาลนาน”
(ม.อุป. 14/346)

ปมาทมนุยุญฺชนฺติ พาลา ทุมฺเมธิโน ชนา.
“คนพาลมีปัญญาทราม ย่อมประกอบแต่ความประมาท”
(ม.ม. 13/488, สํ.ส. 15/36, ขุ.ธ. 25/18)

ปมาโท ครหิโต สทา.
“ความประมาท บัณฑิตติเตียนทุกเมื่อ”
(ขุ.ธ. 25/19)

ปมาโท รกฺขโต มลํ.
“ความประมาท เป็นมลทินของผู้รักษา”
(องฺ.อฏฺฐก. 23/198, ขุ.ธ. 25/47)

ปมาโท มจฺจุโน ปทํ.
“ความประมาท เป็นทางแห่งความตาย”
(ขุ.ธ. 25/18, ขุ.ชา.ตึส. 27/524)