Tagged: กัมมวรรค หมวดกรรม

สาธุ ปาเปน ทุกฺกรํ.
“ความดี อันคนชั่วทำยาก”
(วิ.จุล. 7/195, ขุ.อุ. 25/167)

อกตํ ทุกฺกฏํ เสยฺโย.
“ความชั่ว ไม่ทำเสียเลยดีกว่า”
(สํ.ส. 15/68, ขุ.ธ. 25/56)

กมฺมํ สตฺเต วิภชติ ยทิทํ หีนปฺปณีตตาย.
“กรรมย่อมจำแนกสัตว์ คือให้ทรามและประณีต”
(ม.อุป. 14/385)

ยงฺกิญฺจิ สิถิลํ กมฺมํ น ตํ โหติ มหปฺผลํ.
“การงานอะไร ๆ ที่ย่อหย่อน ย่อมไม่มีผลมาก”
(นัย- สํ.ส. 15/68)

สานิ กมฺมานิ นยนฺติ ทุคฺคตึ.
“กรรมชั่วของตนเอง ย่อมนำไปสู่ทุคติ”
(วิ.จุล. 7/195, ขุ.อุ. 25/167)

สุกรํ สาธุนา สาธุ.
“ความดี อันคนดีทำง่าย”
(วิ.จุล. 7/195, ขุ.อุ. 25/167)

ปจฺฉา ตปฺปติ ทุกฺกฏํ.
“ความชั่วย่อมเผาผลาญในภายหลัง”
(สํ.ส. 15/68, ขุ.ธ. 25/56)

กตญฺจ สุกตํ เสยฺโย.
“ทำความดีไว้ ย่อมจะดีกว่า”
(สํ.ส. 15/68, ขุ.ธ. 25/56)

น ตํ กมฺมํ กตํ สาธุ ยํ กตฺวา อนุตปฺปติ.
“ทำกรรมใดแล้วร้อนใจภายหลัง กรรมที่ทำแล้วนั้นไม่ดี”
(สํ.ส. 15/81, ขุ.ธ. 25/23)

ตญฺจ กมฺมํ กตํ สาธุ ยํ กตฺวา นานุตปฺปติ.
“ทำกรรมใดแล้วไม่เดือดร้อนใจภายหลัง กรรมที่ทำแล้วนั้นแล เป็นดี”
(สํ.ส. 15/81, ขุ.ธ. 25/23)

สุกรานิ อสาธูนิ อตฺตโน อหิตานิ จ.
“การที่ไม่ดี และไม่เป็นประโยชน์แก่ตน ทำได้ง่าย”
(ขุ.ธ. 25/37)

ยํ เว หิตญฺจ สาธุญฺจ ตํ เว ปรมทุกฺกรํ.
“การใดแล เป็นประโยชน์ด้วย ดีด้วย การนั้นแล ทำได้ยากยิ่ง”
(ขุ.ธ. 25/37)

น หิ ตํ สุลภํ โหติ สุขํ ทุกฺกฏการินา.
“สุขไม่เป็นผลอันคนทำความชั่วจะได้ง่าย”
(สํ.ส. 15/104)

กลฺยาณการี กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกํ.
“ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว”
(สํ.ส. 15/333, ขุ.ชา.ทุก. 27/84)

กมฺมุนา วตฺตตี โลโก.
“สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม”
(ม.ม. 13/648, ขุ.สุ. 25/457)

นิสมฺม กรณํ เสยฺโย.
“ใคร่ครวญก่อนแล้วจึงทำ ดีกว่า”
(ว.ว.)

กตสฺส นตฺถิ ปฏิการํ.
“สิ่งที่ทำแล้ว ทำคืนไม่ได้เลย”
(ส.ส.)

ปฏิกจฺเจว ตํ กยิรา ยํ ชญฺญา หิตมตฺตโน.
“รู้ว่าการใดเป็นประโยชน์แก่ตน พึงรีบทำการนั้นเทียว”
(สํ.ส. 15/81)

กาลานุรูปํว ธุรํ นิยุญฺเช.
“พึงประกอบธุระให้เหมาะแก่กาลเทียว”
(ว.ว.)

รกฺเขยฺย อตฺตโน สาธุํ ลวณํ โลณตํ ยถา.
“พึงรักษาความดีของตนไว้ เหมือนเกลือรักษาความเค็ม”
(ส.ส.)

กิจฺจานุกุพฺพสฺส กเรยฺย กิจฺจํ.
“พึงทำกิจแก่ผู้ช่วยทำกิจ”
(ขุ.ชา.ทสก. 27/84)

นานตฺถกามสฺส กเรยฺย อตฺถํ.
“ไม่พึงทำประโยชน์แก่ผู้มุ่งความพินาศ”
(ขุ.ชา.ทสก. 27/84)

มา จ สาวชฺชมาคมา.
“อย่ามาถึงกรรมอันมีโทษเลย”
(ส.ฉ.)

อติสีตํ อติอุณฺหํ อติสายมิทํ อหุ อิติ วิสฺสฏฺฐกมฺมนฺเต อตฺถา อจฺเจนฺติ มาณเว.

อถ ปาปานิ กมฺมานิ กรํ พาโล น พุชฺฌติ เสหิ กมฺเมหิ ทุมฺเมโธ อคฺคิทฑฺโฒว ตปฺปติ.

กยิรา เจ กยิราเถนํ.
“ถ้าจะทำ ก็พึงทำการนั้นจริง”
(สํ.ส. 15/67, ขุ.ธ. 25/56)

กเรยฺย วากฺยํ อนุกมฺปกานํ.
“ควรทำตามถ้อยคำของผู้เอ็นดู”
(ขุ.ชา.ทสก. 27/272)

โย ปุพฺเพ กตกลฺยาโณ กตตฺโถ นาวพุชฺฌติ ปจฺฉา กิจฺเจ สมุปฺปนฺเน กตฺตารํ นาธิคจฺฉติ.

สพฺเพ ตสนฺติ ทณฺฑสฺส สพฺเพ ภายนฺติ มจฺจุโน อตฺตานํ อุปมํ กตฺวา น หเนยฺย น ฆาตเย.

ยาทิสํ วปเต พีชํ ตาทิสํ ลภเต ผลํ กลฺยาณการี กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกํ.