Tagged: ปาปวรรค หมวดบาป

วาณิโชว ภยํ มคฺคํ อปฺปสตฺโถ มหทฺธโน วิสํ ชีวิตุกาโมว ปาปานิ ปวิวชฺชเย.

โย จ สเมติ ปาปานิ อณุํถูลานิ สพฺพโส สมิตตฺตา หิ ปาปานํ สมโณติ ปวุจฺจติ.

ปาณิมฺหิ เจ วโณ นาสฺส หเรยฺย ปาณินา วิสํ นาพฺพณํ วิสมนฺเวติ นตฺถิ ปาปํ อกุพฺพโต.

น หิ ปาปํ กตํ กมฺมํ สชฺชุขีรํว มุจฺจติ ฑหนฺตํ พาลมนฺเวติ ภสฺมาจฺฉนฺโนว ปาวโก.

เอกํ ธมฺมํ อตีตสฺส มุสาวาทิสฺส ชนฺตุโน วิติณฺณปรโลกสฺส นตฺถิ ปาปํ อการิยํ.

อุทพินฺทุนิปาเตน อุทกุมฺโภปิ ปูรติ อาปูรติ พาโล ปาปสฺส โถกํ โถกํปิ อาจินํ.

น ฆาสเหตุปิ กเรยฺย ปาปํ.
“ไม่ควรทำบาปเพราะเห็นแก่กิน”
(ขุ.ชา.นวก. 27/262)

ปาปานิ ปริวชฺชเย.
“พึงละเว้นบาปทั้งหลาย”
(ขุ.ธ. 25/31)

นตฺถิ อการิยํ ปาปํ มุสาวาทิสฺส ชนฺตุโน.
“คนมักพูดมุสา จะไม่พึงทำชั่ว ย่อมไม่มี”
(ขุ.ธ. 25/38, ขุ.อิติ. 25/243)

ธมฺมํ เม ภณมานสฺส น ปาปมุปลิมฺปติ.
“เมื่อเรากล่าวธรรมอยู่ บาปย่อมไม่แปดเปื้อน”
(ขุ.ชา.สตฺตก. 27/224)

นตฺถิ ปาปํ อกุพฺพโต.
“บาปย่อมไม่มีแก่ผู้ไม่ทำ”
(ขุ.ธ. 25/31)

ปาปานิ กมฺมานิ กโรนฺติ โมหา.
“คนมักทำบาปเพราะความหลง”
(ม.ม. 13/413, ขุ.ชา.ปกิณฺณก. 27/380)

ตปสา ปชหนฺติ ปาปกมฺมํ.
“สาธุชนย่อมละบาปกรรมได้ด้วยตบะ”
(ขุ.ชา.อฏฺฐก. 27/245)

สกมฺมุนา หญฺญติ ปาปธมฺโม.
“คนมีสันดานชั่ว ย่อมลำบากเพราะกรรมของตน”
(ม.ม. 13/413, ขุ.เถร. 26/379)

ปาเป น รมตี สุจิ.
“คนสะอาด ไม่ยินดีในความชั่ว”
(วิ.มหา. 5/34, ขุ.อุ. 25/166)

ปาปํ ปาเปน สุกรํ.
“ความชั่ว อันคนชั่วทำได้ง่าย”
(วิ.จุล. 7/195, ขุ.อุ. 25/168)

ปาปานํ อกรณํ สุขํ.
“การไม่ทำบาป นำความสุขมาให้”
(ขุ.ธ. 25/59)

ทุกฺโข ปาปสฺส อุจฺจโย.
“ความสั่งสมบาป นำทุกข์มาให้”
(ขุ.ธ. 25/30)

มลา เว ปาปกา ธมฺมา อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ.
“บาปธรรม เป็นมลทินแท้ ทั้งในโลกนี้ ทั้งในโลกหน้า”
(ขุ.ธ. 25/47, องฺ.อฏฺฐก. 23/198)