อิตฺถี ภณฺฑานมุตฺตมํ “สตรี เป็นสิ่งสูงสุดแห่งสิ่งของทั้งหลาย”

อิตฺถี ภณฺฑานมุตฺตมํ.

[คำอ่าน : อิด-ถี, พัน-ทา-นะ-มุด-ตะ-มัง]

“สตรี เป็นสิ่งสูงสุดแห่งสิ่งของทั้งหลาย”

(สํ.ส. 15/60)

สตรี เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในชีวิตของบุรุษทั้งหลาย โดยเฉพาะสตรีที่มีรูปโฉมงดงาม มารยาทงาม และมีคุณธรรม ย่อมเป็นที่ต้องตาต้องใจของบุรุษทั้งหลาย ด้วยเหตุนี้ สตรีจึงกลายเป็นดั่งศูนย์กลางของความผูกพัน ความใฝ่ฝัน และแรงปรารถนาของบุรุษในหลายแง่มุม ทั้งทางกาย ใจ และอารมณ์

ในบรรดาทรัพย์สมบัติทั้งหลายที่ชาวโลกถือว่าเป็นของมีค่า ไม่ว่าจะเป็นเงินทอง ข้าวของ หรือยศศักดิ์ บุรุษก็ยังสามารถตัดใจสละทรัพย์สินเหล่านั้นเพื่อให้ได้มาซึ่งสตรีที่ตนปรารถนา บุรุษบางคนยอมเสียสละทรัพย์ทั้งสิ้นที่ตนหามาได้ด้วยความเหน็ดเหนื่อย เพียงเพื่อจะได้อยู่เคียงข้างสตรีที่เขารักและใฝ่ฝันถึง

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อบุรุษได้ครอบครองสตรีผู้เป็นที่รัก เขาก็จะทะนุถนอม ปกป้อง และให้ความสำคัญกับเธอยิ่งกว่าสิ่งใด ๆ ที่เขามีอยู่ เขาจะดูแลเอาใจใส่ ไม่ให้สิ่งใดมาทำร้ายหรือแย่งชิงไปได้ ความหวงแหนที่บุรุษมีต่อสตรีนั้น เป็นสิ่งที่แสดงถึงคุณค่าที่สูงยิ่งที่เขามอบให้เธอ

ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นที่ยอมรับกันมาแต่โบราณว่า “สตรีเป็นสิ่งสูงสุดของสิ่งทั้งหลาย” เพราะสามารถดลใจให้บุรุษทำสิ่งใดก็ได้ แม้กระทั่งสละสิ่งที่ตนรักที่สุด เพื่อแลกกับการได้มาอยู่ร่วมกับสตรีผู้เป็นที่รัก เป็นผู้ยึดเหนี่ยวจิตใจ เป็นแรงผลักดันให้บุรุษมีพลังในการดำเนินชีวิต

อย่างไรก็ตาม คุณค่าของสตรีไม่ได้อยู่เพียงที่รูปโฉม หากแต่รวมถึงความงามทางจิตใจ ความอ่อนโยน ความมีเมตตา และความเสียสละด้วย สตรีที่เปี่ยมด้วยคุณธรรมจะเป็นที่รักยิ่งของบุรุษทั้งหลาย และจะได้รับการเทิดทูนไว้ในฐานะ “สิ่งสูงสุด” อย่างแท้จริงตลอดไป.