ใจสั่งมา

พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร “มารดาบิดา ท่านว่าเป็นพรหม (ของบุตร)”

พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร "มารดาบิดา ท่านว่าเป็นพรหม (ของบุตร)"

พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร.

[คำอ่าน : พรำ-มา-ติ, มา-ตา-ปิ-ตะ-โร]

“มารดาบิดา ท่านว่าเป็นพรหม (ของบุตร)”

(องฺ.ติก. ๒๐/๑๖๘, องฺ.จตุกฺก. ๒๑/๙๒, ขุ.อิติ. ๒๕/๓๑๔)

คำว่า พรหม หมายถึง ผู้ที่มีพรหมวิหารธรรมทั้ง ๔ ประการ คือ เมตตา ปรารถนาให้ผู้อื่นเป็นสุข กรุณา ยินดีช่วยเหลือเกื้อกูลคนอื่น มุทิตา พลอยยินดีเมื่อคนอื่นได้ดี อุเบกขา การวางใจเป็นกลาง ๆ

มารดาบิดาหรือพ่อแม่ ท่านจัดว่าเป็นพรหมของบุตร เพราะพ่อกับแม่นั้น มีความเมตตารักใคร่ในบุตร ปรารถนาความสุขความเจริญแก่บุตรอยู่เสมอ มีกรุณา ค่อยช่วยเหลือเกื้อกูลให้บุตรพ้นทุกข์ ในยามที่บุตรต้องประสบกับปัญหาต่าง ๆ

มีมุทิตา พลอยยินดีในเมื่อบุตรของตนได้ดีมีสุข ประสบความสำเร็จในชีวิต และมีอุเบกขา คือการวางใจเป็นกลาง ๆ ไม่ยุ่งเกี่ยว ในเมื่อบุตรมีเหย้าเรือนเป็นของตัวเอง

เพราะบิดามารดามีคุณธรรมทั้ง ๔ ประการนี้ ท่านจึงจัดว่า เป็นพรหมของบุตร เป็นผู้ที่บุตรควรนับถือบูชา


สารบัญ พุทธศาสนสุภาษิต

อัตตวรรค หมวดตนมัจจุวรรค หมวดความตาย
อัปปมาทวรรค หมวดความไม่ประมาทมิตตวรรค หมวดมิตร
กัมมวรรค หมวดกรรมยาจนาวรรค หมวดการขอ
กิเลสวรรค หมวดกิเลสราชวรรค หมวดพระราชา
โกธวรรค หมวดความโกรธวาจาวรรค หมวดวาจา
ขันติวรรค หมวดความอดทนวิริยวรรค หมวดความเพียร
จิตตวรรค หมวดจิตเวรวรรค หมวดเวร
ชยวรรค หมวดความชนะสัจจวรรค หมวดความสัตย์
ทานวรรค หมวดทานสติวรรค หมวดสติ
ทุกขวรรค หมวดทุกข์สัทธาวรรค หมวดศรัทธา
ธัมมวรรค หมวดธรรมสันตุฏฐิวรรค หมวดสันโดษ
ปกิณกวรรค หมวดเบ็ดเตล็ดสมณวรรค หมวดสมณะ
ปัญญาวรรค หมวดปัญญาสามัคคีวรรค หมวดสามัคคี
ปมาทวรรค หมวดความประมาทสีลวรรค หมวดศีล
ปาปวรรค หมวดบาปสุขวรรค หมวดความสุข
ปุคคลวรรค หมวดบุคคลเสวนาวรรค หมวดการคบหา
ปุญญวรรค หมวดบุญ

ดูอักษรย่อบอกนามคัมภีร์ได้ที่นี่