ใจสั่งมา

อเวเรน จ สมฺมนฺติ “เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร”

อเวเรน จ สมฺมนฺติ "เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร"

อเวเรน จ สมฺมนฺติ.

[คำอ่าน : อะ-เว-เร-นะ, จะ, สำ-มัน-ติ]

“เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร”

(วิ.มหา. ๕/๓๓๖, ม.อุป. ๑๔/๒๙๗, ขุ.ธ. ๒๕/๑๕, ขุ.ชา.ปญฺจก. ๒๗/๑๘๒)

เวร คือการจองล้างจองผลาญกัน จ้องทำลายล้างกัน ปรารถนาความฉิบหายแก่กันและกัน กลับไปกลับมาอยู่อย่างนี้ไม่จบไม่สิ้น นี่คือการจองเวร

คนที่จองเวรคนอื่น คือจ้องล้างผลาญคนอื่นอยู่ตลอด จ้องที่จะสร้างความฉิบหายให้คนอื่นอยู่ตลอด ย่อมหาความสุขไม่ได้ เพราะใจของเขาเต็มไปด้วยความอาฆาตพยาบาท ทำให้จิตใจของเขาร้อนรุ่มขัดเคือง ไม่มีความสุข

ส่วนคนที่ถูกจองเวร คือถูกจองล้างจองผลาญ เมื่อรู้อยู่แก่ใจว่ามีคนคอยจองล้างจองผลาญตนเอง ก็ต้องอยู่ด้วยความหวาดระแวง หาความสุขมิได้เช่นเดียวกัน

เห็นได้ชัดเจนว่า การจองเวรกัน การจองล้างจองผลาญกันนั้น ก่อความทุกข์ความเดือดร้อนให้แก่ทั้งผู้จองเวรและผู้ถูกจองเวร หาประโยชน์อันใดมิได้เลย

แต่หากทั้งสองฝ่ายเลิกจองเวรกันเสียได้ ก็ไม่มีใครต้องทนทุกข์เพราะความอาฆาตพยาบาท ไม่มีใครต้องทนทุกข์เพราะต้องใช้ชีวิตด้วยความหวาดระแวง

เมื่อเป็นเช่นนี้ ทุกฝ่ายย่อมสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุข เวรทั้งหลายทั้งปวงก็จะสามารถสงบระงับลงเสียได้ด้วยการไม่จองเวรกันเช่นนี้แล


สารบัญ พุทธศาสนสุภาษิต

อัตตวรรค หมวดตนมัจจุวรรค หมวดความตาย
อัปปมาทวรรค หมวดความไม่ประมาทมิตตวรรค หมวดมิตร
กัมมวรรค หมวดกรรมยาจนาวรรค หมวดการขอ
กิเลสวรรค หมวดกิเลสราชวรรค หมวดพระราชา
โกธวรรค หมวดความโกรธวาจาวรรค หมวดวาจา
ขันติวรรค หมวดความอดทนวิริยวรรค หมวดความเพียร
จิตตวรรค หมวดจิตเวรวรรค หมวดเวร
ชยวรรค หมวดความชนะสัจจวรรค หมวดความสัตย์
ทานวรรค หมวดทานสติวรรค หมวดสติ
ทุกขวรรค หมวดทุกข์สัทธาวรรค หมวดศรัทธา
ธัมมวรรค หมวดธรรมสันตุฏฐิวรรค หมวดสันโดษ
ปกิณกวรรค หมวดเบ็ดเตล็ดสมณวรรค หมวดสมณะ
ปัญญาวรรค หมวดปัญญาสามัคคีวรรค หมวดสามัคคี
ปมาทวรรค หมวดความประมาทสีลวรรค หมวดศีล
ปาปวรรค หมวดบาปสุขวรรค หมวดความสุข
ปุคคลวรรค หมวดบุคคลเสวนาวรรค หมวดการคบหา
ปุญญวรรค หมวดบุญ

ดูอักษรย่อบอกนามคัมภีร์ได้ที่นี่



บทความแนะนำ

อโถ อตฺถํ คเหตฺวาน อนตฺถํ ปฏิปชฺชติ "คนมักโกรธ ถือเอาประโยชน์แล้ว กลับประพฤติไม่เป็นประโยชน์"
ยถา ยถา ยตฺถ ลเภถ อตฺตํ ตถา ตถา ตตฺถ ปรกฺกเมยฺย "พึงได้ประโยชน์ในที่ใด ด้วยประการใด ๆ ควรบากบั่นในที...
โกโธ สตฺถมลํ โลเก "ความโกรธ เป็นดังสนิมศัสตราในโลก"
หนฺติ กุทฺโธ สมาตรํ "ผู้โกรธ ย่อมฆ่ามารดาของตนเองได้"
ปาปานิ ปริวชฺชเย "พึงละเว้นบาปทั้งหลาย"
น เว อนตฺถกุสเลน อตฺถจริยา สุขาวหา "การประพฤติประโยชน์กับคนไม่ฉลาดในประโยชน์ ไม่นำสุขมาให้เลย"
สุโข พุทฺธานํ อุปฺปาโท "ความเกิดขึ้นแห่งท่านผู้รู้ทั้งหลาย นำสุขมาให้"
ยถาปจฺจยํ ปวตฺตนฺติ "สิ่งที่ปัจจัยปรุงแต่งขึ้น ย่อมเป็นไปตามปัจจัย"