ใจสั่งมา

น วิสฺสเส อวิสฺสฏฺเฐ วิสฺสฏฺเฐปิ น วิสฺสเส “ไม่ควรไว้ใจในคนไม่คุ้นเคย แม้ในคนคุ้นเคย ก็ไม่ควรไว้ใจ”

น วิสฺสเส อวิสฺสฏฺเฐ วิสฺสฏฺเฐปิ น วิสฺสเส "ไม่ควรไว้ใจในคนไม่คุ้นเคย แม้ในคนคุ้นเคย ก็ไม่ควรไว้ใจ"

น วิสฺสเส อวิสฺสฏฺเฐ วิสฺสฏฺเฐปิ น วิสฺสเส.

[คำอ่าน : นะ, วิด-สะ-เส, อะ-วิด-สัด-เถ, วิด-สัด-เถ-ปิ, นะ, วิด-สะ-เส]

“ไม่ควรไว้ใจในคนไม่คุ้นเคย แม้ในคนคุ้นเคย ก็ไม่ควรไว้ใจ”

(ขุ.ชา.เอก. ๒๗/๓๐)

สำหรับคนที่ไม่คุ้นเคยกันนั้น ย่อมไว้ใจไม่ได้อยู่แล้วเป็นเรื่องธรรมดา เพราะยังไม่รู้จักนิสัยใจคอกัน เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าใครมีนิสัยอย่างไร ดีหรือไม่ดี เชื่อใจได้หรือไม่ ดังนั้น จึงไม่ควรไว้ใจคนที่ไม่คุ้นเคยหรือไม่รู้จักมักคุ้นกันอย่างดี เพราะเขาอาจนำภัยมาสู่ตัวเราก็เป็นได้

ส่วนสำหรับบุคคลผู้คุ้นเคยกันนั้น ถึงไม้จะรู้จักนิสัยใจคอกันเป็นอย่างดี ก็ไม่ควรไว้ใจจนเกินไปเช่นเดียวกัน เพราะมนุษย์เรานี้กิเลสหนาเหลือเกิน คนที่เราคิดว่าเป็นคนดี วันหนึ่งอาจถูกกิเลสครอบงำจนกลายเป็นคนไม่ดี ทำเรื่องไม่ดีก็เป็นได้

ไม่ว่าจะคบหาสมาคมกับใครก็ตาม อย่าเชื่อใจเขาจนเกินไป เพื่อนอาจหักหลังเพื่อนก็เป็นได้ ลูกน้องอาจหักหลังเจ้านายก็เป็นได้ แม้แต่สามีภรรยากันหักหลังกัน สร้างความฉิบหายให้กันก็มีมาแล้วนักต่อนัก

ดังนั้น อย่าเชื่อใจใครร้อยเปอร์เซ็นต์ ควรรอบคอบไว้เป็นดีที่สุด



สารบัญ พุทธศาสนสุภาษิต

อัตตวรรค หมวดตนมัจจุวรรค หมวดความตาย
อัปปมาทวรรค หมวดความไม่ประมาทมิตตวรรค หมวดมิตร
กัมมวรรค หมวดกรรมยาจนาวรรค หมวดการขอ
กิเลสวรรค หมวดกิเลสราชวรรค หมวดพระราชา
โกธวรรค หมวดความโกรธวาจาวรรค หมวดวาจา
ขันติวรรค หมวดความอดทนวิริยวรรค หมวดความเพียร
จิตตวรรค หมวดจิตเวรวรรค หมวดเวร
ชยวรรค หมวดความชนะสัจจวรรค หมวดความสัตย์
ทานวรรค หมวดทานสติวรรค หมวดสติ
ทุกขวรรค หมวดทุกข์สัทธาวรรค หมวดศรัทธา
ธัมมวรรค หมวดธรรมสันตุฏฐิวรรค หมวดสันโดษ
ปกิณกวรรค หมวดเบ็ดเตล็ดสมณวรรค หมวดสมณะ
ปัญญาวรรค หมวดปัญญาสามัคคีวรรค หมวดสามัคคี
ปมาทวรรค หมวดความประมาทสีลวรรค หมวดศีล
ปาปวรรค หมวดบาปสุขวรรค หมวดความสุข
ปุคคลวรรค หมวดบุคคลเสวนาวรรค หมวดการคบหา
ปุญญวรรค หมวดบุญ

ดูอักษรย่อบอกนามคัมภีร์ได้ที่นี่


บทความแนะนำ

กเรยฺย วากฺยํ อนุกมฺปกานํ "ควรทำตามถ้อยคำของผู้เอ็นดู"
ปุตฺตา วตฺถุ มนุสฺสานํ "บุตร เป็นที่ตั้งของมนุษย์ทั้งหลาย"
เตลปตฺตํ ยถา ปริหเรยฺย เอวํ สจิตฺตมนุรกฺเข "พึงรักษาจิตของตน เหมือนคนประคองบาตรเต็มด้วยน้ำมัน"
น หิ ตํ สุลภํ โหติ สุขํ ทุกฺกฏการินา "สุขไม่เป็นผลอันคนทำความชั่วจะได้ง่าย"
สุโข ปญฺญาปฏิลาโภ "ความได้ปัญญา ทำให้เกิดสุข"
กุทฺธํ อปฺปฏิกุชฺฌนฺโต ราชา รฏฺฐสฺส ปูชิโต "พระราชาผู้ไม่กริ้วตอบผู้โกรธ ราษฎรก็ย่อมบูชา"
ปาปมิตฺโต ปาปสโข ปาปอาจารโคจโร "มีมิตรเลว มีเพื่อนเลว ย่อมมีมารยาทและที่เที่ยวเลว"
น จาปิ วิตฺเตน ชรํ วิหนฺติ "กำจัดความแก่ด้วยทรัพย์ไม่ได้"