หนนฺติ โภคา ทุมฺเมธํ “โภคทรัพย์ย่อมฆ่าคนที่มีปัญญาทราม”

หนนฺติ โภคา ทุมฺเมธํ.

[คำอ่าน : หะ-นัน-ติ, โพ-คา, ทุม-เม-ทัง]

“โภคทรัพย์ย่อมฆ่าคนที่มีปัญญาทราม”

(ขุ.ธ. 25/63)

โภคทรัพย์ หมายถึง ทรัพย์สมบัติทั้งหลาย ที่เราจะหามาได้ในโลกนี้ เป็นสิ่งที่มีค่า มีประโยชน์ คนทุกคนอยู่ได้บนโลกใบนี้ก็ด้วยโภคทรัพย์ ถ้าไม่มีก็ต้องแสวงหา มีแล้วก็รักษาไว้เป็นอย่างดี

โภคทรัพย์นั้น ถึงแม้จะเป็นของดีมีประโยชน์ แต่ก็เป็นดาบสองคม ก่อให้เกิดประโยชน์แก่ผู้ที่ใช้อย่างมีปัญญาเท่านั้น แต่จะก่อให้เกิดความฉิบหายแก่คนที่ใช้โดยขาดปัญญา คือใช้ทรัพย์ในทางที่ผิด

ดังนั้น การใช้ทรัพย์นั้นต้องมีปัญญาพิจารณาด้วย ให้ใช้ในทางที่สร้างสรร ก่อประโยชน์แก่ตนเองและสังคม อย่าใช้ทรัพย์ในทางที่จะก่อให้เกิดความพินาศเดือดร้อนแก่ตนเองและสังคม