อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ “ตนแล เป็นที่พึ่งแห่งตน”
อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ.
“ตนแล เป็นที่พึ่งแห่งตน”
(ขุ.ธ. 25/36, 66)
อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ.
“ตนแล เป็นที่พึ่งแห่งตน”
(ขุ.ธ. 25/36, 66)
อตฺตา สุทนฺโต ปุริสสฺส โชติ.
“ตนที่ฝึกดีแล้ว ย่อมเป็นแสงสว่างของบุรุษ”
สํ.ส. 15/248
อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม.
“ได้ยินว่า ตนแล ฝึกได้ยาก”
(ขุ.ธ. 25/36)
อตฺตา หเว ชิตํ เสยฺโย.
“ชนะตนนั่นแหละเป็นดี”
(ขุ.ธ. 25/29)