Tagged: ปุคคลวรรค หมวดบุคคล

โกธโน อุปนาหี จ ปาปมกฺขี จ โย นโร วิปนฺนทิฏฺฐิ มายาวี ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.

กายสุจึ วาจาสุจึ เจโตสุจิมนาสวํ สุจึ โสเจยฺยสมฺปนฺนํ อาหุ นินฺหาตปาปกํ.

กายมุนึ วาจามุนึ เจโตมุนิมนาสวํ มุนึ โมเนยฺยสมฺปนฺนํ อาหุ สพฺพปหายินํ.

อุยฺยุญฺชนฺติ สตีมนฺโต น นิเกเต รมนฺติ เต หํสาว ปลฺลลํ หิตฺวา โอกโมกํ ชหนฺติ เต.

อุตฺตมํ ธมฺมตํ ปตฺโต สพฺพโลเก อนตฺถิโก อาทิตฺตาว ฆรา มุตฺโต มรณสฺมึ น โสจติ.

อุฏฺฐานวโต สตีมโต สุจิกมฺมสฺส นิสมฺมการิโน สญฺญตสฺส จ ธมฺมชีวิโน อปฺปมตฺตสฺส ยโสภิวฑฺฒติ.

อากาเสว ปทํ นตฺถิ สมโณ นตฺถิ พาหิโร สงฺขารา สสฺสตา นตฺถิ นตฺถิ พุทฺธานมิญฺชิตํ.

อสตญฺจ สตญฺจ ญตฺวา ธมฺมํ อชฺฌตฺตํ พหิทฺธา จ สพฺพโลเก เทวมนุสฺเสหิ จ ปูชิโต โย โส สงฺคชาลมติจฺจ โส มุนิ.

อโยเค ยุญฺชมตฺตานํ โยคสฺมิญฺจ อโยชยํ อตฺถํ หิตฺวา ปิยคฺคาหี ปิเหตตฺตานุโยคินํ.

อสฺสทฺโธ อกตญฺญู จ สนฺธิจฺเฉโท จ โย นโร หตาวกาโส วนฺตาโส ส เว อุตฺตมโปริโส.

อปฺปสฺสาทา ทุกฺขา กามา อิติ วิญฺญาย ปณฺฑิโต อปิ ทิพฺเพสุ กาเมสุ รตึ โส นาธิคจฺฉติ.

อนุทฺธโต อจปโล นิปโก สํวุตินฺทฺริโย กลฺยาณมิตฺโต เมธาวี ทุกฺขสฺสนฺตกโร สิยา.

อนาคตปฺปชปฺปาย อตีตสฺสานุโสจนา เอเตน พาลา สุสฺสนฺติ นโฬว หริโต ลุโต.

อจฺฉิทฺทวุตฺตึ เมธาวึ ปญฺญาสีลสมาหิตํ เนกฺขํ ชมฺโพนทสฺเสว โก ตํ นินฺทิตุมรหติ.

อกฺโกธสฺส กุโต โกโธ ทนฺตสฺส สมชีวิโน สมฺมทญฺญา วิมุตฺตสฺส อุปสนฺตสฺส ตาทิโน.

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมกฺขี สุทฺธตํ คโต สมฺปนฺนทิฏฺฐิ เมธาวี ตํ ชญฺญา อริโย อิติ.

รกฺเขยฺยานาคตํ ภยํ.
“พึงป้องกันภัยที่ยังมาไม่ถึง”
(ขุ.ชา.จตุกฺก. 27/136)

คุณวา จาตฺตโน คุณํ.
“ผู้มีความดี จงรักษาความดีของตนไว้”
(ส.ส.)

ผาตึ กยิรา อวิเหฐยํ ปรํ.
“ควรทำแต่ความเจริญ อย่าเบียดเบียนเขา”
(ขุ.ชา.สตฺตก. 27/212)

ปุตฺตา วตฺถุ มนุสฺสานํ.
“บุตร เป็นที่ตั้งของมนุษย์ทั้งหลาย”
(สํ.ส. 15/51)

โย จ ปุตฺตานมสฺสโว.
“บรรดาบุตรทั้งหลาย บุตรผู้เชื่อฟังเป็นผู้ประเสริฐ”
(สํ.ส. 15/10)

สุสฺสูสา เสฏฺฐา ภริยานํ.
“บรรดาภริยาทั้งหลาย ภริยาผู้เชื่อฟังเป็นผู้ประเสริฐ”
(สํ.ส. 15/10)

ภตฺตา ปญฺญาณมิตฺถิยา.
“สามี เป็นเครื่องปรากฏของสตรี”
(สํ.ส. 15/57)

ภตฺตุญฺจ ครุโน สพฺเพ ปฏิปูเชนฺติ ปณฺฑิตา.
“ภริยาผู้ฉลาด ย่อมนับถือสามี และคนควรเคารพทั้งปวง”
(องฺ.อฏฺฐก. 23/273)

อิตฺถี ภณฺฑานมุตฺตมํ.
“สตรี เป็นสิ่งสูงสุดแห่งสิ่งของทั้งหลาย”
(สํ.ส. 15/60)

อิตฺถี มลํ พฺรหฺมจริยสฺส.
“สตรี เป็นมลทินของพรหมจรรย์”
(สํ.ส. 15/52, 59)

อาหุเนยฺยา จ ปุตฺตานํ.
“มารดาบิดา เป็นที่นับถือของบุตร”
(องฺ.ติก. 20/168, องฺ.จตุกฺก. 21/92, ขุ.อิติ. 25/314)

ปุพฺพาจริยาติ วุจฺจเร.
“มารดาบิดา ท่านว่าเป็นบุรพาจารย์ (ของบุตร)”
(องฺ.ติก. 20/168, องฺ.จตุกฺก. 21/92, ขุ.อิติ. 25/314)

พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร.
“มารดาบิดา ท่านว่าเป็นพรหม (ของบุตร)”
(องฺ.ติก. 20/168, องฺ.จตุกฺก. 21/92, ขุ.อิติ. 25/314)

กวิ คาถานมาสโย.
“กวี เป็นที่อาศัยแห่งคาถาทั้งหลาย”
(สํ.ส. 15/52)