หิรินิเสโธ ปุริโส โกจิ โลกสฺมิ วิชฺชติ
หิรินิเสโธ ปุริโส โกจิ โลกสฺมิ วิชฺชติ.
“มีบางคนในโลก ที่ยับยั้งด้วยความละอาย”
(สํ.ส. 15/11, ขุ.ธ. 25/34)
Tagged: ปุคคลวรรค หมวดบุคคล
ยถาวาที ตถาการี “พูดอย่างใด พึงทำอย่างนั้น”
ยถาวาที ตถาการี.
“พูดอย่างใด พึงทำอย่างนั้น”
(ที.มหา. 10/255, ขุ.สุ. 25/394, ขุ.เถร. 26/441, ขุ.ชา.จตุกฺก. 27/146)
น อุชุภูตา วิตถํ ภณนฺติ “คนตรง ไม่พูดคลาดความจริง”
น อุชุภูตา วิตถํ ภณนฺติ.
“คนตรง ไม่พูดคลาดความจริง”
(ขุ.ชา.จตุกฺก. 27/128)
อนุปาเยน โย อตฺถํ อิจฺฉติ โส วิหญฺญติ
อนุปาเยน โย อตฺถํ อิจฺฉติ โส วิหญฺญติ.
“ผู้มุ่งประโยชน์โดยไร้อุบาย ย่อมลำบาก”
(ขุ.ชา.เอก. 27/16)
ทุฏฺโฐปิ พหุ ภาสยิ “คนโกรธแล้ว มักจะพูดมาก”
ทุฏฺโฐปิ พหุ ภาสยิ.
“คนโกรธแล้ว มักจะพูดมาก”
(ขุ.ชา.ทฺวาทส. 27/339)
พหุมฺปิ รตฺโต ภาเสยฺย “คนรักแล้ว มักพูดมาก”
พหุมฺปิ รตฺโต ภาเสยฺย.
“คนรักแล้ว มักพูดมาก”
(ขุ.ชา.ทฺวาทส. 27/339)
อติติกฺโข จ เวรวา “คนแข็งกระด้าง ก็มีเวร”
อติติกฺโข จ เวรวา.
“คนแข็งกระด้าง ก็มีเวร”
(ขุ.ชา.ทฺวาทส. 27/339)
ปริภูโต มุทุ โหติ “คนอ่อนแอ ก็ถูกเขาดูหมิ่น”
ปริภูโต มุทุ โหติ.
“คนอ่อนแอ ก็ถูกเขาดูหมิ่น”
(ขุ.ชา.ทฺวาทส. 27/339)
นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต “ผู้ไม่ถูกนินทา ย่อมไม่มีในโลก”
นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต.
“ผู้ไม่ถูกนินทา ย่อมไม่มีในโลก”
(ขุ.ธ. 25/45)
เนกาสี ลภเต สุขํ “ผู้กินคนเดียว ไม่ได้ความสุข”
เนกาสี ลภเต สุขํ.
“ผู้กินคนเดียว ไม่ได้ความสุข”
(ขุ.ชา.ทฺวาทส. 27/333)
วิสฺสาสปรมา ญาตี “ความคุ้นเคย เป็นญาติอย่างยิ่ง”
วิสฺสาสปรมา ญาตี.
“ความคุ้นเคย เป็นญาติอย่างยิ่ง”
(ขุ.ธ. 25/42)
สาธุ สมฺพหุลา ญาตี “มีญาติมาก ๆ ยังประโยชน์ให้สำเร็จ”
สาธุ สมฺพหุลา ญาตี.
“มีญาติมาก ๆ ยังประโยชน์ให้สำเร็จ”
(ขุ.ชา.เอก. 27/23)
ปฏิสงฺขานพลา พหุสฺสุตา “ผู้ฟังมาก ต้องพิจารณาเป็นสำคัญ”
ปฏิสงฺขานพลา พหุสฺสุตา.
“ผู้ฟังมาก ต้องพิจารณาเป็นสำคัญ”
(องฺ.อฏฺฐก. 23/227)
วนฺทโก ปฏิวนฺทนํ “ผู้ไหว้ ย่อมได้รับการไหว้ตอบ”
วนฺทโก ปฏิวนฺทนํ.
“ผู้ไหว้ ย่อมได้รับการไหว้ตอบ”
(ขุ.ชา.มหา. 28/154)
ปูชโก ลภเต ปูชํ “ผู้บูชา ย่อมได้รับบูชา”
ปูชโก ลภเต ปูชํ.
“ผู้บูชา ย่อมได้รับบูชา”
(ขุ.ชา.มหา. 28/154)
ครุ โหติ สคารโว “ผู้เคารพ ย่อมมีผู้เคารพ”
ครุ โหติ สคารโว.
“ผู้เคารพ ย่อมมีผู้เคารพ”
(ขุ.ชา.มหา. 28/154)
สกฺกตฺวา สกฺกโต โหติ “ผู้ทำสักการะ ย่อมได้รับสักการะ”
สกฺกตฺวา สกฺกโต โหติ.
“ผู้ทำสักการะ ย่อมได้รับสักการะ”
(ขุ.ชา.มหา. 28/154)
ธมฺมเทสฺสี ปราภโว “ผู้ชังธรรม เป็นผู้เสื่อม”
ธมฺมเทสฺสี ปราภโว.
“ผู้ชังธรรม เป็นผู้เสื่อม”
(ขุ.สุ. 25/346)
ธมฺมกาโม ภวํ โหติ “ผู้ชอบธรรม เป็นผู้เจริญ”
ธมฺมกาโม ภวํ โหติ.
“ผู้ชอบธรรม เป็นผู้เจริญ”
(ขุ.สุ. 25/346)
ทุวิชาโน ปราภโว “ผู้รู้ชั่ว เป็นผู้เสื่อม”
ทุวิชาโน ปราภโว.
“ผู้รู้ชั่ว เป็นผู้เสื่อม”
(ขุ.สุ. 25/346)
สุวิชาโน ภวํ โหติ “ผู้รู้ดี เป็นผู้เจริญ”
สุวิชาโน ภวํ โหติ.
“ผู้รู้ดี เป็นผู้เจริญ”
(ขุ.สุ. 25/346)
โจรา โลกสฺมิมพฺพุทา “พวกโจร เป็นเสนียดในโลก”
โจรา โลกสฺมิมพฺพุทา.
“พวกโจร เป็นเสนียดในโลก”
(สํ.ส. 15/60)
ทุพฺภึ กโรติ ทุมฺเมโธ “คนมีปัญญาทราม ย่อมทำความประทุษร้าย”
ทุพฺภึ กโรติ ทุมฺเมโธ.
“คนมีปัญญาทราม ย่อมทำความประทุษร้าย”
(ขุ.ชา.ทสก. 27/291)
หาเปติ อตฺถํ ทุมฺเมโธ “คนมีปัญญาทราม ย่อมพร่าประโยชน์เสีย”
หาเปติ อตฺถํ ทุมฺเมโธ.
“คนมีปัญญาทราม ย่อมพร่าประโยชน์เสีย”
(ขุ.ชา.เอก. 27/15)
อธุรายํ นิยุญฺชติ “คนมีปัญญาทราม ย่อมประกอบในทางอันมิใช่ธุระ”
อธุรายํ นิยุญฺชติ.
“คนมีปัญญาทราม ย่อมประกอบในทางอันมิใช่ธุระ”
(ขุ.ชา.เตรส. 27/355)
อนยํ นยติ ทุมฺเมโธ “คนมีปัญญาทราม ย่อมแนะนำทางที่ไม่ควรแนะนำ”
อนยํ นยติ ทุมฺเมโธ.
“คนมีปัญญาทราม ย่อมแนะนำทางที่ไม่ควรแนะนำ”
(ขุ.ชา.เตรส. 27/355)
อสนฺโต นิรยํ ยนฺติ “อสัตบุรุษ ย่อมไปนรก”
อสนฺโต นิรยํ ยนฺติ.
“อสัตบุรุษ ย่อมไปนรก”
(สํ.ส. 15/27, ขุ.ชา.ทุก. 27/64)
อสนฺเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺตึ ขิตฺตา ยถา สรา
อสนฺเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺตึ ขิตฺตา ยถา สรา.
“อสัตบุรุษ แม้นั่งอยู่ในที่นี้เอง ก็ไม่ปรากฏ เหมือนลูกศรที่ยิงไปกลางคืน”
(ขุ.ธ. 25/55)
อุชฺฌตฺติพลา พาลา “คนโง่ มีความเพ่งโทษเป็นกำลัง”
อุชฺฌตฺติพลา พาลา.
“คนโง่ มีความเพ่งโทษเป็นกำลัง”
(องฺ.อฏฺฐก. 23/227)
พาโล อปริณายโก “คนโง่ไม่ควรเป็นผู้นำ”
พาโล อปริณายโก.
“คนโง่ไม่ควรเป็นผู้นำ”
(ขุ.ชา.ทุก. 27/89)