Category: พุทธศาสนสุภาษิต

กาเมหิ โลกมฺหิ น อตฺถิ ติตฺติ.
“ความอิ่มด้วยกามทั้งหลาย ไม่มีในโลก”
(ม.ม. 13/412, ขุ.เถร. 26/377)

น กหาปณวสฺเสน ติตฺติ กาเมสุ วิชฺชติ.
“ความอิ่มในกามทั้งหลาย ย่อมไม่มีเพราะฝนคือกหาปณะ”
(ขุ.ธ. ๒๕/๔๐, ขุ.ชา.ติก. ๒๗/๑๐๒)

นตฺถิ กามา ปรํ ทุกฺขํ.
“ทุกข์อื่น ยิ่งกว่ากาม ย่อมไม่มี”
(ขุ.ชา.เอกาทสก. 27/315)

ปรวชฺชานุปสฺสิสฺส นิจฺจํ อุชฺฌานสญฺญิโน อาสวา ตสฺส วฑฺฒนฺติ อารา โส อาสวกฺขยา.

ยา กาจิมา ทุคฺคติโย อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ อวิชฺชามูลกา สพฺพา อิจฺฉาโลภสมุสฺสยา.

เยน สลฺเลน โอติณฺโณ ทิสา สพฺพา วิธาวติ ตเมว สลฺลํ อพฺพุยฺห น ธาวติ น สีทติ.

โลโภ โทโส จ โมโห จ ปุริสํ ปาปเจตสํ หึสนฺติ อตฺตสมฺภูตา ตจสารํว สมฺผลํ.

อนิจฺจา อทฺธุวา กามา พหุทุกฺขา มหาวิสา อโยคุโฬว สนฺตตฺโต อฆมูลา ทุกฺขปฺผลา.

อวิชฺชาย นิวุโต โลโก เววิจฺฉา (ปมาทา) นปฺปกาสติ ชปฺปาภิเลปนํ พฺรูมิ ทุกฺขมสฺส มหพฺภยํ.

นตฺถิ โมหสมํ ชาลํ.
“ข่ายเสมอด้วยโมหะ ไม่มี”
(ขุ.ธ. 25/48)

ภิยฺโย จ กาเม อภิปตฺถยนฺติ.
“ผู้บริโภคกาม ย่อมปรารถนากามยิ่งขึ้นไป”
(ม.ม. 13/411, ขุ.เถร. 26/377)

อูนา ว หุตฺวาน ชหนฺติ เทหํ.
“ผู้บริโภคกาม เป็นผู้พร่อง ละร่างกายไป”
(ม.ม. 13/411, ขุ.เถร. 26/377)

โภคตณฺหาย ทุมฺเมโธ หนฺติ อญฺเญว อตฺตนํ.
“ผู้มีปัญญาทราม ย่อมฆ่าตนเองเหมือนฆ่าผู้อื่น เพราะอยากได้โภคทรัพย์”
(ขุ.ธ. 25/63)

อวิชฺชนิวุตา โปสา.
“คนทั้งหลาย ถูกอวิชชาหุ้มห่อไว้”
(วิ.จุล. ๗/๔๐๐, องฺ.จตุกฺก. ๒๑/๙๓)

กามา กฏุกา อาสีวิสูปมา เยสุ มุจฺฉิตา พาลา เต ทีฆรตฺตํ นิรเย สมปฺปิตา หญฺญนฺเต ทุกฺขิตา.

กุหา ถทฺธา ลปา สิงฺคี อุนฺนฬา จาสมาหิตา น เต ธมฺเม วิรูหนฺติ สมฺมาสมฺพุทฺธเทสิเต.

โกธสฺส วิสมูลสฺส มธุรคฺคสฺส พฺราหฺมณ วธํ อริยา ปสํสนฺติ ตญฺหิ เฉตฺวา น โสจติ.

นิทฺทํ น พหุลีกเรยฺย ชาคริยํ ภเชยฺย อาตาปี ตนฺทึ มายํ หสฺสํ ขิฑฺฑํ เมถุนํ วิปฺปชเห สวิภูสํ.

กามา หิ จิตฺรา มธุรา มโนรมา วิรูปรูเปน มเถนฺติ จิตฺตํ อาทีนวํ กามคุเณสุ ทิสฺวา เอโก จเร ขคฺควิสาณกปฺโป.

ตณฺหาย อุฑฺฑิโต โลโก ชราย ปริวาริโต มจฺจุนา ปิหิโต โลโก ทุกฺเข โลโก ปติฏฺฐิโต.