นปฺปฏิกงฺเข อนาคตํ.
“ไม่ควรหวังสิ่งที่ยังไม่มาถึง”
(ม.อุป. 14/348)

อตีตํ นานฺวาคเมยฺย.
“ไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงแล้ว”
(ม.อุป. 14/348)

อาโรคฺยมิจฺเฉ ปรมญฺจ ลาภํ.
“พึงปรารถนาความไม่มีโรค ซึ่งเป็นลาภอย่างยิ่ง”
(ขุ.ชา.เอก. 27/27)

นาญฺญํ นิสฺสาย ชีเวยฺย.
“ไม่ควรอาศัยผู้อื่นเป็นอยู่”
(ขุ.อุ. 25/179)

สนาถา วิหรถ มา อนาถา.
“ท่านทั้งหลายจงมีที่พึ่งอยู่เถิด อย่าไม่มีที่พึ่งอยู่เลย”
(องฺ.ทสก. 24/25)

อปฺปตฺโต โน จ อุลฺลเป.
“เมื่อยังไม่ถึง ไม่ควรพูดอวด”
(ส.ส.)

สมฺมุขา ยาทิสํ จิณฺณํ ปรมฺมุขาปิ ตาทิสํ.
“ต่อหน้าประพฤติเช่นใด ถึงลับหลังก็ให้ประพฤติเช่นนั้น”
(ส.ส.)

ตํ คณฺเหยฺย ยทปณฺณกํ.
“สิ่งใดไม่ผิด พึงถือเอาสิ่งนั้น”
(ขุ.ชา.เอก. 27/1)

โลกามิสํ ปชเห สนฺติเปกฺโข.
“ผู้เพ่งสันติ พึงละอามิสในโลกเสีย”
(สํ.ส. 15/3, 37, 90)

สนฺติเมว สิกฺเขยฺย.
“พึงศึกษาความสงบนั่นแล”
(ม.อุป. 14/436)

จาคมนุพฺรูเหยฺย.
“พึงเพิ่มพูนความสละ”
(ม.อุป. 14/436)

ยโส ลทฺธา น มชฺเชยฺย.
“ได้ยศแล้วไม่ควรเมา”
(ขุ.ชา.จตุกฺก. 27/145)

อาปทาสุ ถาโม เวทิตพฺโพ.
“กำลังใจพึงรู้ได้ ในคราวที่มีอันตราย”
(ขุ.อุ. 25/175)

อตฺเถ ชาเต จ ปณฺฑิตํ.
“ในเมื่อเรื่องราวเกิดขึ้น ย่อมต้องการบัณฑิต”
(ขุ.ชา.เอก. 27/30)

ปิยญฺจ อนฺนปานมฺหิ.
“ในเวลามีข้าวน้ำ ย่อมต้องการคนที่รัก”
(ขุ.ชา.เอก. 27/30)

มนฺตีสุ อกุตูหลํ.
“ในบรรดาที่ปรึกษา ย่อมต้องการคนที่ไม่พูดพล่าม”
(ขุ.ชา.เอก. 27/30)

อุกฺกุฏฺเฐ สูรมิจฺฉนฺติ.
“ในเวลาคับขัน ย่อมต้องการคนกล้า”
(ขุ.ชา.เอก. 27/30)

ถีนํ ภาโว ทุราชาโน.
“ภาวะของหญิงรู้ได้ยากยิ่ง”
(ขุ.ชา.เอก. 27/21)

รูปํ ชีรติ มจฺจานํ นามโคตฺตํ น ชีรติ.
“ร่างกายของสัตว์ย่อยยับได้ แต่ชื่อและสกุลไม่ย่อยยับ”
(สํ.ส. 15/59)

อลํ พาลสฺส โมหาย โน จ ปารคเวสิโน.
“รูปโฉมพอลวงคนโง่ให้หลงได้ แต่ลวงคนแสวงหาพระนิพพานไม่ได้เลย”
(ม.ม. 13/401, ขุ.เถร. 26/377)

โภคา สนฺนิจยํ ยนฺติ วมฺมิโก วูปจียติ.
“โภคทรัพย์ของผู้ครองเรือนดี ย่อมถึงความพอกพูน เหมือนจอมปลวกกำลังก่อขึ้น”
(ที.ปาฏิ. 11/202)

เนสา สภา ยตฺถ น สนฺติ สนฺโต.
“สัตบุรุษไม่มีในชุมชนใด ชุมชนนั้นไม่ชื่อว่าสภา”
(ขุ.ชา.อสีติ. 28/151, สํ.ส. 15/270)

นตฺถิ โลเก รโห นาม ปาปกมฺมํ ปกุพฺพโต.
“ชื่อว่าที่ลับของผู้ทำบาปกรรม ไม่มีในโลก”
(องฺ.ติก. 20/198, ขุ.ชา.จตุกฺก. 27/131)

สุทสฺสํ วชฺชมญฺเญสํ อตฺตโน ปน ทุทฺทสํ.
“ความผิดของผู้อื่นเห็นง่าย ฝ่ายของตนเห็นยาก”
(ขุ.ธ. 25/48)

สุทฺธสฺส สุจิกมฺมสฺส สทา สมฺปชฺชเต วตํ.
“พรตของผู้บริสุทธิ์ มีการงานสะอาด ย่อมถึงพร้อมทุกเมื่อ”
(ม.ม. 12/70)

นาญฺโญ อญฺญํ วิโสธเย.
“ผู้อื่นทำให้ผู้อื่นหมดจดไม่ได้เลย”
(ขุ.ธ. 25/37, ขุ.มหา. 29/37, ขุ.จู, 30/116)

สุทฺธิ อสุทฺธิ ปจฺจตฺตํ.
“ความบริสุทธิ์และความไม่บริสุทธิ์ เป็นของเฉพาะตัว”
(ขุ.ธ. 25/37, ขุ.มหา. 29/37)

มลิตฺถิยา ทุจฺจริตํ.
“ความประพฤติชั่ว เป็นมลทินของหญิง”
(องฺ.อฏฺฐก. 23/198, ขุ.ธ. 25/47)

มลํ วณฺณสฺส โกสชฺชํ.
“ความเกียจคร้าน เป็นมลทินแห่งผิวพรรณ”
(องฺ.อฏฺฐก. 23/198, ขุ.ธ. 25/47)

อนุฏฺฐานมลา ฆรา.
“เหย้าเรือน มีการไม่หมั่นเป็นมลทิน”
(องฺ.อฏฺฐก. 23/198, ขุ.ธ. 25/47)