อสชฺฌายมลา มนฺตา.
“มนต์มีการไม่ท่องบ่นเป็นมลทิน”
(องฺ.อฏฺฐก. 23/198, ขุ.ธ. 25/47)

กิจฺโฉ พุทฺธานมุปฺปาโท.
“การเกิดขึ้นแห่งท่านผู้รู้ เป็นการยาก”
(ขุ.ธ. 25/39)

กิจฺฉํ สทฺธมฺมสฺสวนํ.
“การฟังธรรมของสัตบุรุษเป็นการยาก”
(ขุ.ธ. 25/39)

กิจฺฉํ มจฺจาน ชีวิตํ.
“ความเป็นอยู่ของสัตว์ เป็นการยาก”
(ขุ.ธ. 25/39)

กิจฺโฉ มนุสฺสปฏิลาโภ.
“ความได้เป็นมนุษย์ เป็นการยาก”
(ขุ.ธ. 25/39)

สกฺกาโร กาปุริสํ หนฺติ.
“สักการะย่อมฆ่าคนชั่ว”
(วิ.จุล. 7/172, สํ.ส. 15/226, สํ.นิ. 16/284)

หนนฺติ โภคา ทุมฺเมธํ.
“โภคทรัพย์ย่อมฆ่าคนที่มีปัญญาทราม”
(ขุ.ธ. 25/63)

สพฺพญฺเจ ปฐวึ ทชฺชา นากตญฺญุมภิราธเย.
“ถึงให้แผ่นดินทั้งหมด ก็ยังคนอกตัญญูให้ยินดีไม่ได้”
(ขุ.ชา.เอก. 27/23)

นิมิตฺตํ สาธุรูปานํ กตญฺญูกตเวทิตา.
“ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายแห่งคนดี”
(ส.ส.)

มหาปุริสภาวสฺส ลกฺขณํ กรุณาสโห.
“อัชฌาสัยที่ทนไม่ได้เพราะกรุณา เป็นลักษณะของมหาบุรุษ”
(ว.ว.)

อรติ โลกนาสิกา.
“ความริษยา เป็นเหตุทำให้โลกฉิบหาย”
(ว.ว.)

โลโกปตฺถมฺภิกา เมตฺตา.
“เมตตาเป็นเครื่องค้ำจุนโลก”
(ว.ว.)

มตฺตญฺญุตา สทา สาธุ.
“ความรู้จักประมาณ ยังประโยชน์ให้สำเร็จทุกเมื่อ”
(ว.ว.)

สาธุ โข สิปฺปกํ นาม อปิ ยาทิสกีทิสํ.
“ขึ้นชื่อว่าศิลปะ แม้เช่นใดเช่นหนึ่ง ก็ยังประโยชน์ให้สำเร็จได้”
(ขุ.ชา.เอก. 27/35)

กิจฺฉา วุตฺติ อสิปฺปสฺส.
“ความเป็นไปของคนไร้ศิลปะ ย่อมฝืดเคือง”
(ขุ.ชา.ทฺวาทส. 27/330)

สิริ โภคานมาสโย.
“ศรีเป็นที่อาศัยแห่งโภคทรัพย์”
(สํ.ส. 15/60)

วโส อิสฺสริยํ โลเก.
“อำนาจเป็นใหญ่ในโลก”
(สํ.ส. 15/60)

อตฺโถ อตฺถสฺส นกฺขตฺตํ กึ กริสฺสนฺติ ตารกา.
“ประโยชน์เป็นฤกษ์ของประโยชน์เอง ดวงดาวจักทำอะไรได้”
(ขุ.ชา.เอก. 27/16)

นกฺขตฺตํ ปฏิมาเนนฺตํ อตฺโถ พาลํ อุปจฺจคา.
“ประโยชน์ย่อมละเลยคนโง่ผู้มัวถือฤกษ์อยู่”
(ขุ.ชา.เอก. 27/16)

อิติ วิสฺสฏฺฐกมฺมนฺเต อตฺถา อจฺเจนฺติ มาณเว.
“ประโยชน์ ย่อมล่วงเลยคนหนุ่มผู้ทอดทิ้งการงาน”
(ที.ปาฏิ. 11/199)

กาโล ฆสติ ภูตานิ สพฺพาเนว สหตฺตนา.
“กาลเวลา ย่อมกินสรรพสัตว์ พร้อมทั้งตัวเอง”
(ขุ.ชา.ทุก. 27/95)

อติปตติ วโย ขโณ ตเถว.
“วัยย่อมผ่านพ้นไป เหมือนขณะทีเดียว”
(ขุ.ชา.เอก. 27/312)

ขโณ โว มา อุปจฺจคา.
“ขณะ อย่าล่วงท่านทั้งหลายไปเสีย”
(องฺ.อฏฺฐก. 23/231, ขุ.ธ. 25/57, ขุ.สุ. 25/389)

ทุลฺลภํ ทสฺสนํ โหติ สมฺพุทฺธานํ อภิณฺหโส.
“การเห็นพระพุทธเจ้าเนือง ๆ หาได้ยากยิ่ง”
(ม.ม. 13/554, ขุ.สุ. 25/444)

ทุลฺลภา ขณสมฺปตฺติ.
“ความถึงพร้อมแห่งขณะ หาได้ยาก”
(ส.ม.)

อนิจฺจา วต สงฺขารา.
“สังขารทั้งหลาย ไม่เที่ยงหนอ”
(ที.มหา. 10/181, สํ.ส. 15/8, สํ.นิ. 16/228)

สงฺขารา สสฺสตา นตฺถิ.
“สังขารที่ยั่งยืน ไม่มี”
(ขุ.ธ. 25/49)

ชิฆจฺฉา ปรมา โรคา.
“ความหิว เป็นโรคอย่างยิ่ง”
(ขุ.ธ. 25/42)

อาโรคฺยปรมา ลาภา.
“ความไม่มีโรค เป็นลาภอย่างยิ่ง”
(ม.ม. 13/281, ขุ.ธ. 25/42)