ปญฺญํ นปฺปมชฺเชยฺย.
“ไม่ควรประมาทปัญญาเลย”
(ม.อุป. 14/436)

ตถตฺตานํ นิเวเสยฺย ยถา ภูริ ปวฑฺฒติ.
“ปัญญาย่อมเจริญด้วยประการใด พึงตั้งตนไว้ด้วยประการนั้น”
(ขุ.ธ. 25/52)

สากจฺฉาย ปญฺญา เวทิตพฺพา.
“ปัญญา พึงรู้ได้ด้วยการสนทนากัน”
(ขุ.อุ. 25/178)

พหูนํ วต อตฺถาย สปฺปญฺโญ ฆรมาวสํ.
“ผู้มีปัญญาอยู่ครองเรือน ย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์แก่คนมาก”
(องฺ.อฏฺฐก. 23/249)

เอโกว เสยฺโย ปุริโส สปญฺโญ โย ภาสิตสฺส วิชานาติ อตฺถํ.
“ผู้มีปัญญา รู้เนื้อความแห่งภาษิต คนเดียวเท่านั้น ประเสริฐกว่า”
(ขุ.ชา.เอก. 27/72)

ปญฺญาชีวี ชีวิตมาหุ เสฏฺฐํ.
“ปราชญ์กล่าวชีวิตของผู้เป็นอยู่ด้วยปัญญาว่าประเสริฐสุด”
(สํ.ส. 15/58, 315, ขุ.สุ. 25/360)

ปญฺญา หิ เสฏฺฐา กุสลา วทนฺติ.
“คนฉลาดกล่าวว่า ปัญญาแลประเสริฐสุด”
(ขุ.ชา.สตฺตก. 27/541)

ปญฺญาย ปริสุชฺฌติ.
“คนย่อมบริสุทธิ์ด้วยปัญญา”
(ขุ.สุ. 25/361)

ปญฺญายตฺถํ วิปสฺสติ.
“คนย่อมเห็นเนื้อความด้วยปัญญา”
(องฺ. สตฺตก. 23/3)

สุสฺสูสํ ลภเต ปญฺญํ อปฺปมตฺโต วิจกฺขโณ.
“ผู้ไม่ประมาท พินิจพิจารณา ตั้งใจฟัง ย่อมได้ปัญญา”
(สํ.ส. 15/316, ขุ.สุ. 25/361)

ปญฺญาย มคฺคํ อลโส น วินฺทติ.
“คนเกียจคร้าน ย่อมไม่พบทางด้วยปัญญา”
(ขุ.ธ. 25/52)

ปญฺญา เจนํ ปสาสติ.
“ปัญญาย่อมปกครองบุรุษนั้น”
(สํ.ส. 15/52)

ปญฺญา นตฺถิ อฌายโต.
“ปัญญา ไม่มีแก่ผู้ไม่พินิจ”
(ขุ.ธ. 25/65)

นตฺถิ ฌานํ อปญฺญสฺส.
“ความพินิจ ไม่มีแก่คนไร้ปัญญา”
(ขุ.ธ. 25/65)

ปญฺญา เว ธเนน เสยฺโย.
“ปัญญาเทียวประเสริฐกว่าทรัพย์”
(ม.ม. 13/413, ขุ.เถร. 26/379)

ปญฺญา นรานํ รตนํ.
“ปัญญา เป็นรัตนะของเหล่านรชน”
(สํ.ส. 15/50)

สุโข ปญฺญาปฏิลาโภ.
“ความได้ปัญญา ทำให้เกิดสุข”
(ขุ.ธ. 25/59)

อโยคา ภูริสงฺขโย.
“ความสิ้นปัญญา ย่อมเกิดเพราะความไม่ประกอบ”
(ขุ.ธ. 25/52)

โยคา เว ชายเต ภูริ.
“ปัญญาย่อมเกิดเพราะความเพียร”
(ขุ.ธ. 25/52)

ปญฺญา โลกสฺมิ ปชฺโชโต.
“ปัญญา เป็นแสงสว่างในโลก”
(สํ.ส. 15/61)

นตฺถิ ปญฺญาสมา อาภา.
“แสงสว่างเสมอด้วยปัญญา ไม่มี”
(สํ.ส. 15/9)