สุภาสิตทฺธชา อิสโย “ฤาษีทั้งหลายมีสุภาษิตเป็นธงชัย”
สุภาสิตทฺธชา อิสโย.
“ฤาษีทั้งหลายมีสุภาษิตเป็นธงชัย”
(สํ.นิ. 16/326, องฺ.จตุกฺก. 21/66)
อุเปโต ทมสจฺเจน ส เว กาสาวมรหติ
อุเปโต ทมสจฺเจน ส เว กาสาวมรหติ.
“ผู้ประกอบด้วยทมะและสัจจะนั่นแล ควรครองผ้ากาสาวะ”
(ขุ.ธ. 25/16, ขุ.ชา.ทุก. 27/83, ขุ.เถร. 26/400)
อเปโต ทมสจฺเจน น โส กาสาวมรหติ
อเปโต ทมสจฺเจน น โส กาสาวมรหติ.
“ผู้ปราศจากทมะและสัจจะ ไม่ควรครองผ้ากาสาวะ”
(ขุ.ธ. 25/16, ขุ.ชา.ทุก. 27/83, ขุ.เถร. 26/400)
อสญฺญโต ปพฺพชิโต น สาธุ “บรรพชิตผู้ไม่สำรวม ไม่ดี”
อสญฺญโต ปพฺพชิโต น สาธุ.
“บรรพชิตผู้ไม่สำรวม ไม่ดี”
(ขุ.ชา.วีส. 27/446)
น หิ ปพฺพชิโต ปรูปฆาตี สมโณ โหติ ปรํ วิเหฐยนฺโต
น หิ ปพฺพชิโต ปรูปฆาตี สมโณ โหติ ปรํ วิเหฐยนฺโต.
“บรรพชิตฆ่าผู้อื่นเบียดเบียนผู้อื่น ไม่เป็นสมณะเลย”
(ขุ.ธ. 25/65)
สมณีธ อรณา โลเก “สมณะในศาสนานี้ ไม่เป็นข้าศึกในโลก”
สมณีธ อรณา โลเก.
“สมณะในศาสนานี้ ไม่เป็นข้าศึกในโลก”
(สํ.ส. 15/61)
สลาภํ นาติมญฺเญยฺย “ไม่ควรดูหมิ่นลาภของตน”
สลาภํ นาติมญฺเญยฺย.
“ไม่ควรดูหมิ่นลาภของตน”
(ขุ.ธ. 25/65)
ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ “ได้สิ่งใด พึงพอใจด้วยสิ่งนั้น”
ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ.
“ได้สิ่งใด พึงพอใจด้วยสิ่งนั้น”
(วิ.ภิ. 3/96, ขุ.ชา.เอก. 27/44)
สุโข วิเวโก ตุฏฺฐสฺส สุตธมฺมสฺส ปสฺสโต
สุโข วิเวโก ตุฏฺฐสฺส สุตธมฺมสฺส ปสฺสโต.
“ความสงัดของผู้สันโดษ มีธรรมปรากฏเห็นอยู่ นำสุขมาให้”
(วิ.มหา. 4/6, ขุ.อุ. 25/86)
ตุฏฺฐี สุขา ยา อิตรีตเรน “ความสันโดษด้วยปัจจัยตามมีตามได้ นำสุขมาให้”
ตุฏฺฐี สุขา ยา อิตรีตเรน.
“ความสันโดษด้วยปัจจัยตามมีตามได้ นำสุขมาให้”
(ขุ.ธ. 25/59)
สนฺตุฏฺฐี ปรมํ ธนํ “ความสันโดษเป็นทรัพย์อย่างยิ่ง”
สนฺตุฏฺฐี ปรมํ ธนํ.
“ความสันโดษเป็นทรัพย์อย่างยิ่ง”
(ขุ.ธ. 25/42)
สทฺธา ทุติยา ปุริสสฺส โหติ “ศรัทธา เป็นเพื่อนสองของคน”
สทฺธา ทุติยา ปุริสสฺส โหติ.
“ศรัทธา เป็นเพื่อนสองของคน”
(สํ.ส. 15/35, 52)
สทฺธีธ วิตฺตํ ปุริสสฺส เสฏฺฐํ “ศรัทธาเป็นทรัพย์ประเสริฐของคนในโลกนี้”
สทฺธีธ วิตฺตํ ปุริสสฺส เสฏฺฐํ.
“ศรัทธาเป็นทรัพย์ประเสริฐของคนในโลกนี้”
(สํ.ส. 15/58, ขุ.สุ. 25/360)
สุขา สทฺธา ปติฏฺฐิตา “ศรัทธาตั้งมั่นแล้วนำสุขมาให้”
สุขา สทฺธา ปติฏฺฐิตา.
“ศรัทธาตั้งมั่นแล้วนำสุขมาให้”
(ขุ.ธ. 25/59)
สทฺธา สาธุ ปติฏฺฐิตา “ศรัทธาตั้งมั่นแล้ว ยังประโยชน์ให้สำเร็จ”
สทฺธา สาธุ ปติฏฺฐิตา.
“ศรัทธาตั้งมั่นแล้ว ยังประโยชน์ให้สำเร็จ”
(สํ.ส. 15/50)
สทฺธา พนฺธติ ปาเถยฺยํ “ศรัทธารวบรวมไว้ซึ่งเสบียง (คือกุศล)”
สทฺธา พนฺธติ ปาเถยฺยํ.
“ศรัทธารวบรวมไว้ซึ่งเสบียง (คือกุศล)”
(สํ.ส. 15/61)
รกฺขมาโน สโต รกฺเข “ผู้รักษา ควรมีสติรักษา”
รกฺขมาโน สโต รกฺเข.
“ผู้รักษา ควรมีสติรักษา”
(ส.ส.)
สติมโต สุเว เสยฺโย “คนมีสติ เป็นผู้ประเสริฐทุกวัน”
สติมโต สุเว เสยฺโย.
“คนมีสติ เป็นผู้ประเสริฐทุกวัน”
(สํ.ส. 15/306)
สติมา สุขเมธติ “คนมีสติ ย่อมได้รับความสุข”
สติมา สุขเมธติ.
“คนมีสติ ย่อมได้รับความสุข”
(สํ.ส. 15/306)
สติมโต สทา ภทฺทํ “คนผู้มีสติ มีความเจริญทุกเมื่อ”
สติมโต สทา ภทฺทํ.
“คนผู้มีสติ มีความเจริญทุกเมื่อ”
(สํ.ส. 15/306)
สติ สพฺพตฺถ ปตฺถิยา “สติจำปรารถนาในที่ทั้งปวง”
สติ สพฺพตฺถ ปตฺถิยา.
“สติจำปรารถนาในที่ทั้งปวง”
(ว.ว.)
สติ โลกสฺมิ ชาคโร “สติเป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก”
สติ โลกสฺมิ ชาคโร.
“สติเป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก”
(สํ.ส. 15/61)
สจฺจมนุรกฺเขยฺย “พึงตามรักษาความสัตย์”
สจฺจมนุรกฺเขยฺย.
“พึงตามรักษาความสัตย์”
(ม.อุป. 14/436)
สจฺเจ อตฺเถ จ ธมฺเม จ อหุ สนฺโต ปติฏฺฐิตา
สจฺเจ อตฺเถ จ ธมฺเม จ อหุ สนฺโต ปติฏฺฐิตา.
“สัตบุรุษได้ตั้งมั่นในความสัตย์ที่เป็นอรรถและเป็นธรรม”
(สํ.ส. 15/278, ขุ.สุ. 25/412, ขุ.เถร. 26/434)
สจฺเจน กิตฺตึ ปปฺโปติ “คนได้เกียรติ (ชื่อเสียง) เพราะความสัตย์”
สจฺเจน กิตฺตึ ปปฺโปติ.
“คนได้เกียรติ (ชื่อเสียง) เพราะความสัตย์”
(สํ.ส. 15/316, ขุ.สุ. 25/361)
สจฺจํ เว อมตา วาจา “คำสัตย์แล เป็นวาจาไม่ตาย”
สจฺจํ เว อมตา วาจา.
“คำสัตย์แล เป็นวาจาไม่ตาย”
(สํ.ส. 15/278, ขุ.เถร. 26/434)
สจฺจํ หเว สาธุตรํ รสานํ “ความสัตย์นั่นแล ดีกว่ารสทั้งหลาย”
สจฺจํ หเว สาธุตรํ รสานํ.
“ความสัตย์นั่นแล ดีกว่ารสทั้งหลาย”
(สํ.ส. 15/58, ขุ.สุ. 25/306)
น หิ เวเรน เวรานิ สมฺมนฺตีธ กุทาจนํ
น หิ เวเรน เวรานิ สมฺมนฺตีธ กุทาจนํ.
“ในกาลไหน ๆ เวรในโลกนี้ ย่อมระงับด้วยเวรไม่ได้เลย”
(วิ.มหา. 5/336, ม.อุป. 14/297, ขุ.ธ.25/15, ขุ.ชา.ปญฺจก. 27/182)
อเวเรน จ สมฺมนฺติ “เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร”
อเวเรน จ สมฺมนฺติ.
“เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร”
(วิ.มหา. 5/336, ม.อุป. 14/297, ขุ.ธ.25/15, ขุ.ชา.ปญฺจก. 27/182)
เย เวรํ นูปนยฺหนฺติ เวรํ เตสูปสมฺมติ “เวรของผู้ไม่จองเวร ย่อมระงับได้”
เย เวรํ นูปนยฺหนฺติ เวรํ เตสูปสมฺมติ.
“เวรของผู้ไม่จองเวร ย่อมระงับได้”
(ม.อุป. 14/197, ขุ.ธ. 25/15, ขุ.ชา.ปญฺจก. 27/182)