ใจสั่งมา

ทุคฺคา อุทฺธรถตฺตานํ ปงฺเก สนฺโน ว กุญฺชโร “จงถอนตนขึ้นจากหล่ม เหมือนช้างตกหล่มถอนตนขึ้นฉะนั้น”

ทุคฺคา อุทฺธรถตฺ…

ปฏิมํเสตมตฺตนา “จงพิจารณาตนด้วยตนเอง”

ปฏิมํเสตมตฺตนา. …

อตฺตนา โจทยตฺตานํ “จงเตือนตนด้วยตนเอง”

อตฺตนา โจทยตฺตาน…

อตฺตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถญฺญมนุสาสติ “ถ้าพร่ำสอนผู้อื่นฉันใด ก็ควรทำตนฉันนั้น”

อตฺตานญฺเจ ตถา ก…

ปริโยทเปยฺย อตฺตานํ จิตฺตเกฺลเสหิ ปณฺฑิโต “บัณฑิตพึงทำตนให้ผ่องแผ้วจากเครื่องเศร้าหมองจิต”

ปริโยทเปยฺย อตฺต…

อตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺญา รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ “ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี”

อตฺตานญฺเจ ปิยํ …

โย รกฺขติ อตฺตานํ รกฺขิโต ตสฺส พาหิโร “ผู้ใดรักษาตนได้แล้ว ภายนอกของผู้นั้นก็เป็นอันรักษาด้วย”

โย รกฺขติ อตฺตาน…

อตฺตนา หิ สุทนฺเตน นาถํ ลภติ ทุลฺลภํ “ผู้มีตนฝึกดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งซึ่งหาได้ยาก”

อตฺตนา หิ สุทนฺเ…

อตฺตานํ ทมยนฺติ สุพฺพตา “ผู้ประพฤติดี ย่อมฝึกตน”

อตฺตานํ ทมยนฺติ …

อตฺตานํ ทมยนฺติ ปณฺฑิตา “บัณฑิต ย่อมฝึกตน”

อตฺตานํ ทมยนฺติ …

อตฺตตฺถปญฺญา อสุจี มนุสฺสา “มนุษย์ผู้เห็นแก่ประโยชน์ตน เป็นคนไม่สะอาด”

อตฺตตฺถปญฺญา อสุ…

อตฺตนา อกตํ ปาปํ อตฺตนา ว วิสุชฺฌติ “ตนไม่ทำบาปเอง ย่อมหมดจดเอง”

อตฺตนา อกตํ ปาปํ…

อตฺตนา ว กตํ ปาปํ อตฺตนา สงฺกิลิสฺสติ “ตนทำบาปเอง ย่อมเศร้าหมองเอง”

อตฺตนา ว กตํ ปาป…

นตฺถิ อตฺตสมํ เปมํ “ความรักอื่น เสมอด้วยตน ไม่มี”

นตฺถิ อตฺตสมํ เป…

อตฺตา หิ ปรมํ ปิโย “ตนแล เป็นที่รักอย่างยิ่ง”

อตฺตา หิ ปรมํ ปิ…

อตฺตา หิ อตฺตโน คติ “ตนเทียว เป็นคติของตน”

อตฺตา หิ อตฺตโน …

อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ “ตนแล เป็นที่พึ่งแห่งตน”

อตฺตา หิ อตฺตโน …

อตฺตา สุทนฺโต ปุริสสฺส โชติ “ตนที่ฝึกดีแล้ว ย่อมเป็นแสงสว่างของบุรุษ”

อตฺตา สุทนฺโต ปุ…

อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม “ได้ยินว่า ตนแลฝึกได้ยาก”

อตฺตา หิ กิร ทุท…

อตฺตา หเว ชิตํ เสยฺโย “ชนะตนนั่นแหละเป็นดี”

อตฺตา หเว ชิตํ เ…

สัมปชัญญะ 4 ประการ

สัมปชัญญะ 4 ประก…

ธรรมมีอุปการะมาก 2 ประการ

ธรรมมีอุปการะมาก…