ยถา ยถา ยตฺถ ลเภถ อตฺตํ ตถา ตถา ตตฺถ ปรกฺกเมยฺย.
“พึงได้ประโยชน์ในที่ใด ด้วยประการใด ๆ ควรบากบั่นในที่นั้น ด้วยประการนั้น ๆ”

กเรยฺย โยคฺคํ ธุวมปฺปมตฺโต.
“ผู้ไม่ประมาท ควรทำความเพียรให้แน่วแน่”
(ขุ.ชา.ทุก. 27/78)

วายเมเถว ปุริโส ยาว อตฺถสฺส นิปฺปทา.
“บุรุษพึงพยายามไปจนกว่าจะสำเร็จประโยชน์”
(สํ.ส. 15/330)

อชฺเชว กิจฺจมาตปฺปํ.
“ควรรีบทำความเพียรในวันนี้”
(ม.อุป. 14/348, ขุ.ชา.มหา. 28/165)

หิยฺโยติ หิยฺยติ โปโส ปเรติ ปริหายติ.
“คนที่ผัดวันว่าพรุ่งนี้ ย่อมเสื่อม ยิ่งว่ามะรืนนี้ ก็ยิ่งเสื่อม”
(ขุ.ชา.วีส. 27/466)

อถ ปจฺฉา กุรุเต โยคํ กิจฺเจ อาวาสุ สีทติ.
“ถ้าทำความเพียรในกิจการล้าหลัง จะจมอยู่ในวิบัติ”
(ขุ.ชา.วีส. 27/434)

อนิพฺพินฺทิยการิสฺส สมฺมทตฺโถ วิปจฺจติ.
“ประโยชน์ย่อมสำเร็จโดยชอบแก่ผู้ทำโดยไม่เบื่อหน่าย”
(ขุ.ชา.จตฺตาฬีส. 27/533)

น นิพฺพินฺทิยการิสฺส สมฺมทตฺโถ วิปจฺจติ.
“ประโยชน์ย่อมไม่สำเร็จโดยชอบ แก่ผู้ทำโดยเบื่อหน่าย”
(ขุ.ชา.จตฺตาฬีส. 27/533)

อกิลาสุ วินฺเท หทยสฺส สนฺตึ.
“คนไม่เกียจคร้าน พึงได้ความสงบใจ”
(ขุ.ชา.เอก. 27/1)

ปฏิรูปการี ธุรวา อุฏฺฐาตา วินฺทเต ธนํ.
“คนมีธุระหมั่นทำงานให้เหมาะเจาะ ย่อมหาทรัพย์ได้”
(สํ.ส. 15/316, ขุ.สุ. 25/361)

วิริเยน ทุกฺขมจฺเจติ.
“คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร”
(ขุ.สุ. 25/361)

กาลาคตญฺจ น หาเปติ อตฺถํ.
“คนขยัน ย่อมไม่พร่าประโยชน์ซึ่งถึงตามกาล”
(ขุ.ชา.ฉกฺก. 27/195)