สํวาเสน สีลํ เวทิตพฺพํ “ศีลพึงรู้ได้เพราะอยู่ร่วมกัน”
สํวาเสน สีลํ เวทิตพฺพํ.
“ศีลพึงรู้ได้เพราะอยู่ร่วมกัน”
(นัย- ขุ.อุ. 25/178)
Category: พุทธศาสนสุภาษิต
สีลํ โลเก อนุตฺตรํ “ศีลเป็นเยี่ยมในโลก”
สีลํ โลเก อนุตฺตรํ.
“ศีลเป็นเยี่ยมในโลก”
(ขุ.ชา.เอก. 27/28)
สีลํ กิเรว กลฺยาณํ “ท่านว่าศีลนั่นเทียว เป็นความดี”
สีลํ กิเรว กลฺยาณํ.
“ท่านว่าศีลนั่นเทียว เป็นความดี”
(ขุ.ชา.เอก. 27/28)
สีลํ ยาว ชรา สาธุ “ศีลยังประโยชน์ให้สำเร็จตราบเท่าชรา”
สีลํ ยาว ชรา สาธุ.
“ศีลยังประโยชน์ให้สำเร็จตราบเท่าชรา”
(สํ.ส. 15/50)
สุขํ ยาว ชรา สีลํ “ศีลนำสุขมาให้ตราบเท่าชรา”
สุขํ ยาว ชรา สีลํ.
“ศีลนำสุขมาให้ตราบเท่าชรา”
(ขุ.ธ. 25/59)
สพฺเพสํ สงฺฆภูตานํ สามคฺคี วุฑฺฒิสาธิกา
สพฺเพสํ สงฺฆภูตานํ สามคฺคี วุฑฺฒิสาธิกา.
“ความพร้อมเพรียงของปวงชนผู้เป็นหมู่ ยังความเจริญให้สำเร็จ”
(ส.ส.)
สมคฺคานํ ตโป สุโข “ความเพียรของผู้พร้อมเพรียงกัน ยังความสุขให้เกิดขึ้น”
สมคฺคานํ ตโป สุโข.
“ความเพียรของผู้พร้อมเพรียงกัน ยังความสุขให้เกิดขึ้น”
(ขุ.ธ. 25/41)
สุขา สงฺฆสฺส สามคฺคี “ความพร้อมเพรียงของหมู่คณะทำให้เกิดสุข”
สุขา สงฺฆสฺส สามคฺคี.
“ความพร้อมเพรียงของหมู่คณะทำให้เกิดสุข”
(ขุ.ธ. 25/41, ขุ.อิติ. 25/238, องฺ.ทสก. 24/80)
สามญฺเญ สมโณ ติฏฺเฐ “สมณะ พึงตั้งอยู่ในภาวะแห่งสมณะ”
สามญฺเญ สมโณ ติฏฺเฐ.
“สมณะ พึงตั้งอยู่ในภาวะแห่งสมณะ”
(ส.ส.)
สมโณ อสฺส สุสฺสมโณ “สมณะ พึงเป็นสมณะที่ดี”
สมโณ อสฺส สุสฺสมโณ.
“สมณะ พึงเป็นสมณะที่ดี”
(วิ.มหาวิภงฺค. 1/298)
สุภาสิตทฺธชา อิสโย “ฤาษีทั้งหลายมีสุภาษิตเป็นธงชัย”
สุภาสิตทฺธชา อิสโย.
“ฤาษีทั้งหลายมีสุภาษิตเป็นธงชัย”
(สํ.นิ. 16/326, องฺ.จตุกฺก. 21/66)
อุเปโต ทมสจฺเจน ส เว กาสาวมรหติ
อุเปโต ทมสจฺเจน ส เว กาสาวมรหติ.
“ผู้ประกอบด้วยทมะและสัจจะนั่นแล ควรครองผ้ากาสาวะ”
(ขุ.ธ. 25/16, ขุ.ชา.ทุก. 27/83, ขุ.เถร. 26/400)
อเปโต ทมสจฺเจน น โส กาสาวมรหติ
อเปโต ทมสจฺเจน น โส กาสาวมรหติ.
“ผู้ปราศจากทมะและสัจจะ ไม่ควรครองผ้ากาสาวะ”
(ขุ.ธ. 25/16, ขุ.ชา.ทุก. 27/83, ขุ.เถร. 26/400)
อสญฺญโต ปพฺพชิโต น สาธุ “บรรพชิตผู้ไม่สำรวม ไม่ดี”
อสญฺญโต ปพฺพชิโต น สาธุ.
“บรรพชิตผู้ไม่สำรวม ไม่ดี”
(ขุ.ชา.วีส. 27/446)
น หิ ปพฺพชิโต ปรูปฆาตี สมโณ โหติ ปรํ วิเหฐยนฺโต
น หิ ปพฺพชิโต ปรูปฆาตี สมโณ โหติ ปรํ วิเหฐยนฺโต.
“บรรพชิตฆ่าผู้อื่นเบียดเบียนผู้อื่น ไม่เป็นสมณะเลย”
(ขุ.ธ. 25/65)
สมณีธ อรณา โลเก “สมณะในศาสนานี้ ไม่เป็นข้าศึกในโลก”
สมณีธ อรณา โลเก.
“สมณะในศาสนานี้ ไม่เป็นข้าศึกในโลก”
(สํ.ส. 15/61)
สลาภํ นาติมญฺเญยฺย “ไม่ควรดูหมิ่นลาภของตน”
สลาภํ นาติมญฺเญยฺย.
“ไม่ควรดูหมิ่นลาภของตน”
(ขุ.ธ. 25/65)
ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ “ได้สิ่งใด พึงพอใจด้วยสิ่งนั้น”
ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ.
“ได้สิ่งใด พึงพอใจด้วยสิ่งนั้น”
(วิ.ภิ. 3/96, ขุ.ชา.เอก. 27/44)
สุโข วิเวโก ตุฏฺฐสฺส สุตธมฺมสฺส ปสฺสโต
สุโข วิเวโก ตุฏฺฐสฺส สุตธมฺมสฺส ปสฺสโต.
“ความสงัดของผู้สันโดษ มีธรรมปรากฏเห็นอยู่ นำสุขมาให้”
(วิ.มหา. 4/6, ขุ.อุ. 25/86)
ตุฏฺฐี สุขา ยา อิตรีตเรน “ความสันโดษด้วยปัจจัยตามมีตามได้ นำสุขมาให้”
ตุฏฺฐี สุขา ยา อิตรีตเรน.
“ความสันโดษด้วยปัจจัยตามมีตามได้ นำสุขมาให้”
(ขุ.ธ. 25/59)
สนฺตุฏฺฐี ปรมํ ธนํ “ความสันโดษเป็นทรัพย์อย่างยิ่ง”
สนฺตุฏฺฐี ปรมํ ธนํ.
“ความสันโดษเป็นทรัพย์อย่างยิ่ง”
(ขุ.ธ. 25/42)
สทฺธา ทุติยา ปุริสสฺส โหติ “ศรัทธา เป็นเพื่อนสองของคน”
สทฺธา ทุติยา ปุริสสฺส โหติ.
“ศรัทธา เป็นเพื่อนสองของคน”
(สํ.ส. 15/35, 52)
สทฺธีธ วิตฺตํ ปุริสสฺส เสฏฺฐํ “ศรัทธาเป็นทรัพย์ประเสริฐของคนในโลกนี้”
สทฺธีธ วิตฺตํ ปุริสสฺส เสฏฺฐํ.
“ศรัทธาเป็นทรัพย์ประเสริฐของคนในโลกนี้”
(สํ.ส. 15/58, ขุ.สุ. 25/360)
สุขา สทฺธา ปติฏฺฐิตา “ศรัทธาตั้งมั่นแล้วนำสุขมาให้”
สุขา สทฺธา ปติฏฺฐิตา.
“ศรัทธาตั้งมั่นแล้วนำสุขมาให้”
(ขุ.ธ. 25/59)
สทฺธา สาธุ ปติฏฺฐิตา “ศรัทธาตั้งมั่นแล้ว ยังประโยชน์ให้สำเร็จ”
สทฺธา สาธุ ปติฏฺฐิตา.
“ศรัทธาตั้งมั่นแล้ว ยังประโยชน์ให้สำเร็จ”
(สํ.ส. 15/50)
สทฺธา พนฺธติ ปาเถยฺยํ “ศรัทธารวบรวมไว้ซึ่งเสบียง (คือกุศล)”
สทฺธา พนฺธติ ปาเถยฺยํ.
“ศรัทธารวบรวมไว้ซึ่งเสบียง (คือกุศล)”
(สํ.ส. 15/61)
รกฺขมาโน สโต รกฺเข “ผู้รักษา ควรมีสติรักษา”
รกฺขมาโน สโต รกฺเข.
“ผู้รักษา ควรมีสติรักษา”
(ส.ส.)
สติมโต สุเว เสยฺโย “คนมีสติ เป็นผู้ประเสริฐทุกวัน”
สติมโต สุเว เสยฺโย.
“คนมีสติ เป็นผู้ประเสริฐทุกวัน”
(สํ.ส. 15/306)
สติมา สุขเมธติ “คนมีสติ ย่อมได้รับความสุข”
สติมา สุขเมธติ.
“คนมีสติ ย่อมได้รับความสุข”
(สํ.ส. 15/306)
สติมโต สทา ภทฺทํ “คนผู้มีสติ มีความเจริญทุกเมื่อ”
สติมโต สทา ภทฺทํ.
“คนผู้มีสติ มีความเจริญทุกเมื่อ”
(สํ.ส. 15/306)