Category: พุทธศาสนสุภาษิต

โน เจ ลเภถ นิปกํ สหายํ เอโก จเร น จ ปาปานิ กยิรา.
“ถ้าไม่ได้สหายผู้รอบคอบ พึงเที่ยวไปคนเดียว และไม่พึงทำความชั่ว”
(วิ.มหา. 5/336, ม.อุป. 14/297)

สเจ ลเภถ นิปกํ สหายํ จเรยฺย เตนตฺตมโน สติมา.
“ถ้าได้สหายผู้รอบคอบ พึงพอใจ มีสติ เที่ยวไปกับเขา”
(วิ.มหา. 5/336, ม.อุป. 14/297)

อตฺถมฺหิ ชาตมฺหิ สุขา สหายา.
“เมื่อความต้องการเกิดขึ้น สหายเป็นผู้นำสุขมาให้”
(ขุ.ธ. ๒๕/๕๙)

นตฺถิ พาเล สหายตา.
“ความเป็นสหาย ไม่มีในคนพาล”
(วิ.มหา. 5/336, ม.อุ. 14/279, ขุ.ธ. 25/23, 59)

ภริยา ปรมา สขา.
“ภรรยา เป็นเพื่อนสนิท”
(สํ.ส. 15/51)

ปาปมิตฺโต ปาปสโข ปาปอาจารโคจโร.
“มีมิตรเลว มีเพื่อนเลว ย่อมมีมารยาทและที่เที่ยวเลว”
(ที.ปาฏิ. 11/198)

มิตฺตทุพฺโภ หิ ปาปโก.
“ผู้ประทุษร้ายมิตร เป็นคนเลวแท้”
(ขุ.ชา.ทสก. 27/297)

สพฺเพ อมิตฺเต ตรติ โย มิตฺตานํ น ทุพฺพติ.
“ผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร ย่อมผ่านพ้นศัตรูทั้งปวง”
(ขุ.ชา.นวก. 27/155)

สพฺพตฺถ ปูชิโต โหติ โย มิตฺตานํ น ทุพฺพติ.
“ผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร ย่อมมีผู้บูชาในที่ทั้งปวง”
(ขุ.ชา.นวก. 27/54)

สหาโย อตฺถชาตสฺส โหติ มิตฺตํ ปุนปฺปุนํ.
“สหาย เป็นมิตรของผู้มีความต้องการเกิดขึ้นเนือง ๆ”
(สํ.ส. 15/51)

มาตา มิตฺตํ สเก ฆเร.
“มารดาเป็นมิตรในเรือนของตน”
(สํ.ส. 15/50)

สตฺโถ ปวสโต มิตฺตํ.
“หมู่เกวียน เป็นมิตรของคนเดินทาง”
(สํ.ส. 15/50)